Nieuws Martine Bras

31-10-2008: Het was, en is nog vaak, een rotperiode. Na een harde strijd heeft mijn vader het verloren van een verschrikkelijke ziekte. Kanker! Hierbij wil ik iedereen bedanken die mij heeft gesteund. Voor alle lieve berichten, mails en kaarten! Marit en Jaccolien voor het aanwezig zijn op de begrafenis. Dat heeft mij echt veel goed gedaan!

Het heeft veel veranderd. Ik verlaat mijn team Vrienden vh Platteland. Niet omdat ik dat wilde. Maar het bestuur toonde niets geen sympathie voor de ziekte van mijn vader en mijn eigen strijd in dit verwerkingsproces. Vooral dat laatste is toch juist iets wat ik had verwacht. Het escaleerde 3 weken voor zijn overlijden en tot op de dag van vandaag kan ik nog niet begrijpen hoe hard die mensen kunnen zijn.

Maar ik wil nu niet meer terug kijken. Ik geloof in mijn kunnen en iedereen die dicht bij mij staat ook! En mijn vader, mijn grootste fan geloofde zeker in mij!

Maar er is ook goed nieuws! Want ik zat niet zonder aanbiedingen voor het jaar 2009! En ik heb besloten een grote uitdaging aan te gaan in de "nadagen" van mijn carriere! Na goede gesprekken en na goed nagedacht te hebben heb ik vandaag de beslissing genomen. Volgend jaar ga ik naar het echte buitenland. Ik teken bij het Italiaanse team van wereldtopper Fabiana Lupperini. Menikini Sella Italia. Vooral hun professionele trainingsaanpak, stages en programma waren doorslaggevend.
Ik zal me vooral mogen richten op de 1 dagswedstrijden die mij ook het beste liggen. Zoals t Volk, De Ronde en wedstrijden als de wb in Zweden of Plouay. In de etappe koersen kan ik dan weer mijn diensten bewijzen aan de ronderensters.

Natuurlijk is het erg spannend met een grote taalbarriere. Maar ook uitdagend genoeg om het te proberen. Volgende week start ik met mijn eerste les Italiaans!! Ik heb er na alle ellende erg veel zin in!

Nieuwsberichten omtrent mijn nieuwe team! klik hier!

09-09-2008: Het was HLT tijd! Tijd om de grootste etappekoers in Nederland te rijden! Voor mij een hoogte punt in het jaar waar ik altijd weer naar toe werk! Dit jaar werd het een verrassende ronde, een verslag!

De eerste dag ging over het parcours van de etappe die ik het jaar daarvoor won. Alleen de finale was volledig anders. Vooral de finish die bergop lag. Het was een mooie laatste km. Iedereen was wat afwachtend en het liep dus uit op een sprint. Ik zat veel te ver van achter maar kon op t bergje nog naar voren rijden. Ik kwam als 6e over de finish! Dit had beter gekund!
Dag 2 was op voorhand al niet mijn dag, een tijdrit! Toch alles gegeven en met een 36e plaats was ik verre van tevreden!
Dag 3 dan maar! Maar missen we collectief de slag met de ploeg. Ik heb vandaag ook echt een slechte dag. Ik kom gewoon niet vooruit. In de sprint om de 7e plaats word ik 2e en een 8e plaats is het eindresultaat van die dag.
Dag 4 was een late avondetappe met veel wind. Er was ook nog eens bakken met regen! Ik was dus nergens te bekennen. Ik blijf regen niet echt leuk vinden. In de finale probeer ik nog wel even aan te dringen, maar voor de laatste bocht knijp ik toch mijn remmen dicht! 24e!
Dag 5 is in Boxtel. Mijn manneke komt me voor de start nog even een hart onder de riem steken. Die dag voel ik me echt wel goed. Ik rij aanvallen, vooraan en zit in de eerste serieuze kopgroep met alle favorieten op Vos na. We rijden 30 km vooruit tot we teruggepakt worden. Marit Huisman van ons team weet te ontsnappen in de finale met 2 andere meiden en blijven net weg. Marit wordt 2e en ik nog 9e! Maar ik heb wel terug een goed gevoel!
Laatste dag in Limburg. 6 x Cauberg, 6 x bemelerberg en 6x berg en terblijt!! En dan er nog een stormachtige wind er boven op!! Het zou niet mee gaan vallen. Maar de eerste 3 ronden werden afwachtend gereden. Op de 4e keer cauberg werd er vol aangevallen door Vos. We reden weg met eerst 20 maar al snel waren we nog maar met 15 over. Maar ze bleven maar aanvallen. Vol naar de Bemelerberg, vol op de kant bovenop, vol naar de Cauberg op t kantje met als gevolg dat ik op de Cauberg geparkeerd stond! 11 reden voor ons en we hebben ze niet meer gezien.
Die dag werd ik 13e maar vooral de sprong in het klassement was indrukwekkend.
Van een 35e plaats naar de 15e!!

Zondag rij ik de Wereldbeker in Nurnberg! En dan vertrek ik naar Italie waar ik met het Nederlands team de Giro della Toscane ga rijden. Daarna is het afgelopen voor mij! Het WK zit er niet in!

30-08-2008: Vandaag was er nog eens wat geld te verdienen dus gingen Lies, Jacco en ik ons wat inspannen in St Katalijne Waver. Elke ronde was er een premie die elke ronde werd verhoogd. Van 10 tot over de 500 euro. De moeite dus!
De eerste ronden won ik steeds de sprint maar daarna ging het precies niet meer zo goed. Ik dacht door mijn ziekte van deze week. Maar een meisje kwam me vertellen dat mijn wiel los zat. Een dejavu want in Olen was het ook al van dat!! Ik ben moeten stoppen om het terug vast te zetten. Maar ik merkte al dat er meer aan de hand was. Juist toen ik terug kwam aansluiten reden Lies en Ilse Geldhof weg. Voor ons wel een goede situatie! Maar mijn wiel liep aan en dus moest ik een wielwissel doen. Altijd een verloren inspanning! Na een halve ronde achtervolgen kwam ik weer aansluiten en zag ik dat 3 rensters weg gereden waren. Blijkbaar zat ik vol adrenaline en ben ik aangesloten bij het peloton en ben ik erover gegaan en in 1 ruk naar de 3 gereden. Met hun ben ik vooruit gebleven. Lies kon Geldhof niet aan en werd 2e! Ik sprintte naar een 3 plek terwijl achter mij Jaccolien nog de sprint won in haar groepje! Een rare wedstrijd met toch nog een podiumplek.

25-08-2008: Het is 1 van de zwaarste wereldbekers uit de serie! Ik ging dan ook niet met al teveel verwachtingen naar Plouay. In Bern en de Waalse Pijl kon ik ook niet echt mee doen. Maar in Plouay verbaasde ik vriend en vijand, maar vooral mezelf! Een verslagje!

In Plouay is het 3 dagen fiets feest. Zaterdag rijden de toeristen, zondag is de wereldbeker vrouwen en maandag rijden de profs. Voor vele wielerliefhebbers de kans om volop te genieten van wielrennen. Er stonden dan ook zeker meer dan 100 campers langs t parcours met fanatieke wielerfans.
Onze wedstrijd vertrok redelijk rustig. Ik was opgestaan met een superslecht gevoel. Buikpijn en ik was (en ben) enorm verkouden. Niet echt een lekker begin. Maar op de middag voelde ik me al wat beter. Vanaf de 2e ronde werd er vol ingevlogen en er bleef niet veel over van het peloton. Steeds weer reed er een groepje weg maar echt ruimte kreeg niemand. Ik kon eigenlijk wel goed mee. Soms brak het wel eens voor me maar ik kwam steeds netjes terug. In de finale kreeg ik het toch wel echt lastig. In het parcours van 18 km zaten steeds 3 klimmen. En pittige ook nog eens. Op de klim voor de finish had ik het altijd het meest lastig. Maar in de laatste ronde heb ik alles gegeven met resultaat dat ik in het eerste groepje (20 rensters) boven kwam. 2 rensters reden vooruit en dus kon ik sprinten voor een 3e plaats. Ik kwam kort maar reed als 5e over de finish. Ik was zelf helemaal verbaasd maar natuurlijk super tevreden. Mijn beste resultaat ooit!! Ik ben er nog van aan het genieten.

Helaas ben ik wel nog meer verkouden geworden en snotter en hoest ik nu al de hele dag. Een paar daagjes rust zal dus nodig zijn. En maar hopen dat het snel over is. Want 2 september begint de Holland Ladies Tour!

22-08-2008: Gisteren was er de keuze intensief trainen OF een wedstrijdje rijden. Ik koos voor de combinatie. Intensief een wedstrijdje rijden. En wel in Aarschot. Een klein rondje(heen en weer over dezelfde baan) met 2 bochten. Ik vertrok volle bak. Reed weg met 3. Maar we mochten nog niet weg. Daarna een groepje van 3 waar An bij zat. Daar springt er 1 weg en is gevlogen. Zeer sterk staaltje werk van deze Britse. Ik besluit toch op jacht te gaan. Rij weg bij het peloton, kom tot op 24 seconden terug maar dan is het toch wel over. Ik blijf hangen en kom dus als 2e over de streep. Een zeer intensieve training met meer dan 20 km solo. Nog op het fietsje naar huis gereden om nog wat extra kilometers te maken. Nu op weg naar de Holland Ladies Tour die de 2e september begint. Zondag eerst nog de Wereldbeker in Plouay maar daar liggen de verwachtingen niet echt hoog!

Nog wat plaatjes van Boekel met dank aan Davy!

18-08-2008: Afgelopen week stond vooral in het teken van intensief trainen! Daarbij reed ik 2 wedstrijden. Dinsdag ging ik mijn titel verdedigen in de 1000 euro race. Nu samen met teamgenoot Liesbet de Vocht die in super vorm steekt. Dat we allebei goed waren kwam ook wel tot uiting. Alleen jammer dat het hele peloton in ons wiel hangt. In de omloop laten ze een groepje rijden van 5 en Lies en ik verzetten bergen om ze terug te pakken. Met nog een voorsprong van ongeveer 15 sec. springt Lies er naar toe. Maar het peloton is op stoom en ze worden teruggepakt. Op een raar moment rijden er dan toch nog 2 rensters weg. Lies en ik sprinten naar een 3e en 4e plek.
In de afvalling spelen we op veilig en zorgen we dat er altijd 1 mee van voor is. Lies komt uiteindelijk vooruit te zitten met Koedoder. Die is te pakken in de sprint dus laat ik ze gaan. Wat in de remmen knijpen in de bochten zorgt voor een voorsprong die groot genoeg is. Ik word alweer 4e maar Lies pakt de grote pot! Het was een leuke avond :)

Zondag ging ik naar Boekel. Weer eens iets anders. Een tijdritje van 2.6 km en dan daarna nog een criterium over dat rondje van 60 km. De tijdrit ging redelijk goed ondanks dat ik niet op mijn eigen tijdritfiets reed. Ik werd 4e en daar was ik meer dan tevreden mee. Omdat er een overkoepelend klassement was werden er in het criterium bonisprints gereden. Ik pakte voldoende seconden om iig op het podium te komen mocht nummer 3 van de tijdrit niet wegrijden. De eerste 3 kwartier van de wedstrijd stierf ik bijna. Het was mijn 1e criterium in Nederland. Dat is heel intensief door alle bochten en de hoge snelheid. Maar daarna kwam ik erdoor. Ik reed gemakkelijk en goed van voor. Het liep uit op een massaspurt waarin Wild voorbij schoot. Maar omdat ze haar handen te vroeg op stak moest de fotofinish erbij gehaald worden om te zien wie gewonnen had. Het scheelde echt niets of ik had haar geklopt! Maar een 2e plaats was ook mooi. Daarnaast een 3e plaats in het overkoepelend klassement!

Donderdag rij ik in Aarschot en dan vertrek ik naar Plouay voor de wereldbeker!

11-08-2008: Holland Hills, ik had me er super op voorbereid en ik was ook super! Elke klim ging ik gemakkelijk mee en lang vond ik de koers traag en saai. Een groepje was vooruit met Ellen dus konden wij niets doen dan reageren op aanvallen. Eigenlijk zaten in een zetel dus. Maar je weet dat het toch gaat gebeuren dat er een groep zich losmaakt van het peloton en naar voor gaat rijden. Ik wist ook waar. Het stuk van fromberg, keutenberg naar de cauberg. Ik zat dan ook van voor tot op de Keutenberg. Iets in mij maakt dat ik die niet goed overkom. Fysiek zou het geen probleem zijn. Maar we houden gewoon niet van elkaar. Mentaal dus. Ik moest laten gaan terwijl ik beter kon. Ik kwam niet meer vooruit! Heel dom en jammer. Ik werd 18e op een minuut of 2. Maar het verlies voelde wel groter dan dat. Ik was in superconditie en heb er niets mee gedaan!

foto Davy Rietbergen

04-08-2008: Terug thuis!! Na anderhalve week koersen en heel veel reizen. Maar het was leuk en de moeite waard. Een 4 daagse in Frankrijk met heel veel bergen, dan helemaal doorrijden naar het o zo mooie zweden. Een wereldbeker rijden en daarna een kleine adempauze om dan in 1 keer door te rijden naar Bochem in Duitsland. Daar sloot ik af met een 1.1 wedstrijd. Een verslag!

Tour du Limousin is altijd een mooie wedstrijd. Maar altijd anders dus altijd een verrassing. De proloog is wel dezelfde. Ik reed redelijk goed maar liet het wat liggen in de laatste km. Het was heel technisch en mijn winst lag dan ook in het bochten werk. Mijn teamgenootjes zaten in de auto en 1 van hen durfde niet te kijken als ik door een bocht vloog. Ze verwachtte elk moment een crash. Ik daarintegen vond dat ik nog te traag door sommige bochten ging. Een 15e plaats was goed! Ellen van Dijk won en zo mochten we de dag daarna de trui gaan verdedigen!
De 2e dag lag me wel. Oke 1 klim van 15% was er gewoon teveel aan. Ik zat in de 2e groep. Vooraan wel 3 ploeggenoten. Maar we kwamen terug. Uit de kop waren 3 rensters weggereden en dus moesten we vol in de achtervolging. Op t vlakke kwamen we dichterbij maar op de klimmen bleken ze te sterk. Het gevolg was dat we de trui verloren. Ik werd nog 12e deze dag en had in de tussensprints de groene trui veroverd. Ik werd dus gehuldigd en mocht de dag daarna in de groene trui starten!
Die volgende dag was me er 1. Ik sprintte voor de trui na 40 km. We waren toen al nog maar met 40 vrouwen over. Ik deed wat ik moest doen maar direct daarna was t 5 km klimmen. Ik stond geparkeerd zoals we dat noemen. Uiteindelijk kwam ik in de 3e groep boven. Niet mijn idee voor die dag. Dus reed ik in de afdaling naar de groep ervoor. Om dan met die groep weer naar de kop te rijden. Op de volgende klim van 5 km brak alles in groepjes. Ik zat in de 2e groep en we zijn zo dan naar de finish gereden. Ik werd 21e op bijna 10 minuten van de winnares. 2200 hoogte meters hebben we die dag onder de wielen gekregen!! Die avond was t stil in de eetzaal!
De laatste dag was wel weer meer voor mij. Ik kon goed mee. Alleen op de laatste klim moest ik even een gat laten. Maar mijn afdalingskunsten brachten me snel weer terug. 2 rensters reden wel weg. In de loodzware finale bleven we over met 25 vrouwen ongeveer. Ik werd 18 en zo 19e in het eindklassement.

Die dag nog reden we door naar Zweden. Eerst naar Parijs, daar slapen. Dan over Nederland naar Hamburg om daar te slapen en dan nog het laatste deel naar Arlingsas bij Gotenborg. Ik was doodop! Maar een goed bed en een goede nachtrust doen wonderen. De woensdag was de wereldbeker. Vanaf de start was dit volle bak. Een ronde van 10 km met enorm veel bochtenwerk. Het leek wel een criterium. Dan een klim van ongeveer een km en een afdaling richting finish. Nog wat bochten in de laatste km om het nog wat gevaarlijker te maken!
Maar ik reed sterk. Met nog 3 ronden te gaan waren we nog maar met 45 rensters over. Ik had al 2 keer mee van voor gezeten. Maar op een raar moment rijden er 6 rensters weg. Helaas niemand van ons daarbij. In de sprint kan ik mezelf nog bij de top 10 rijden. Een geweldige uitslag. Top tien in een wb is toch iets om trots op te zijn.
De dagen daarna kan ik herstellen. Ik hoef de ploegentijdrit niet te rijden. Dus geniet ik van een paar dagen herstel, doe ik een mooie duurrit en geniet ik van Zweden. Ook hier ga ik nog zeker terug komen!! Ik krijg het nog druk na mijn fietscarriere :)
Na de ploegentijdrit waar ons team 5e wordt rijden we in eens door naar Duitsland, Bochum, waar de laatste opdracht is. Een 1.1 wedstrijd. Ik ken hem goed en het is 1 van mijn favorieten. Redelijk zwaar maar toch goed te doen. Ik rij dan ook heel lekker. Zit 2 keer mee in een ontsnapping. Maar dan ineens zijn er 6 weg en ik mis die omdat ik net terug was gepakt. Maar mijn team en nog wat anderen rijden gelukkig het gat dicht. Op de laatste klim kan ik goed mee en dan is het overleven in de laatste 5 km. Het is duwen trekken en maar net overeind blijven. Soms vraag ik mezelf af wat me bezield in zo'n finale. Je moet er toch niet aan denken wat er allemaal kan gebeuren in zo'n oorlog voor de meet. Maar door dat geduw en bijna geval kom ik niet ideaal in de laatste rechte lijn. Ik rij als 5e over de finish en ben daar eigenlijk wel blij mee en tevreden. Al weet ik zeker dat een top 3 ook mogelijk was geweest.

Nu is het herstellen en op naar de zondag. Dan is het Holland Hills en ik heb er zin in. Ik hou jullie op de hoogte. Foto's komen eraan!!

23-07-2008: Zondag deed ik iets bijna nieuws. Ik reed een mountainbike wedstrijd. En wel de 3e wedstrijd in de Flanders Cup in Hechtel. Ik heb daar meer afgezien dan alle wedstrijden samen :) Het is echt heel intensief en aangezien ik niet heel erg technisch ben was het een hele opgave. Maar ik heb me enorm vermaakt en het was een super training. Ik werd nog 7e en was niet eens ontevreden.

Straks vertrek ik naar Limoges om daar een 4 daagse te gaan rijden. Daarna rijden we naar Zweden waar ik de 31e een wereldbeker zal rijden. Er is daar ook nog een ploegentijdrit maar zoals het er nu naar uit ziet ga ik die niet rijden. Dat laat ik over aan de specialisten. Maar ik blijf dus wel en kan dan wat supporteren. Dan gaan we van Zweden direct door naar Bochum waar de Sparkassen Giro wordt gereden. Een heel leuke, en gezellige koers. Ik heb het dus druk de komende 10 dagen.

19-07-2008: Na geel reed ik nog 3 wedstrijden. In Oostmalle reed ik sterk maar altijd achter de feiten aan. Ze reed ik 40 min tussen de kopgroep en het peloton. Natuurlijk niet slim maar ik rij de kermiskoersen ook als training en dus was het niet eens zo verkeerd. Nadien hebben we nog hard gereden om de kop terug te pakken. Het was een leuke wedstrijd met een spannend verloop. Ik werd uiteindlijk 7e en was er behoorlijk vermoeid van. De dag daarna was ik weer in orde maar moest ik helaas opgeven met pech aan mijn achterwiel.
Dinsdag reed ik dan in Arendonk waar ik het jaar daarvoor had gewonnen. Het is de woonplaats van Liesbet de Vocht en dus ging ik vol voor haar. We reden weg met 5 waarbij dus Lies en ik. We probeerden het uit te spelen. Lies reed weg in de laatste km maar kreeg iemand mee die er nog over ging op de finishlijn. Heel spijtig maar dat is ook koers. Ik zelf werd 5e.

Vandaag zou ik in Waasmunster rijden maar ik ben niet helemaal fit. Dus kies in voor een extra rustig dagje met Jury en de "dierentuin". Morgen ga ik iets speciaals doen maar daar breng ik jullie morgen van op de hoogte :)

11-07-2008: EINDELIJK!! Dat dacht ik vandaag toen ik voor het eerst mijn handen in de lucht mocht steken in Geel. Daar won ik in een massaspurt de 7e wedstrijd om de AA wielertrofee. In dat klassement doe ik wel niet mee omdat ik niet alle wedstrijden daarvan kan rijden.

Het is altijd een snelle wedstrijd in Geel. Maar zelden een massaspurt. Ik was dan ook altijd wel alert en ben een paar keer meegesprongen en zelf in de aanval gegaan. Maar met nog 6 ronden te gaan van de 23 voelde ik het toch... we zouden erom gaan sprinten. En in die spurt was ik iedereen te snel af! Ik ben zeer content met mijn eerste overwinning. En hoop dat er nog mogen volgen!! Het was helemaal leuk omdat veel van mijn supporters aanwezig waren. En hoe kan je die nu beter belonen dan voor ze te winnen!!

07-07-2008: Zaterdag was het in Kontich te doen. Ik startte lekker en t rondje was niet te lastig. Tot het ging regenen. Toen bleek het levensgevaarlijk. De ene valpartij na de andere op het spekgladde wegdek zorgde voor een ontsnapping van 14. Ik zelf moest ongeveer een minuut dichtrijden op de 2e groep na een valpartij voor mij. Koers gedaan omdat niemand behalve Lensy Deboudt en ik het nodig vond te achtervolgen. Dus heb ik de sprint maar gewonnen van de 2e groep :)!! Volgende keer beter!

01-07-2008: Vanaf donderdag ligt de nieuwe wielerrevue in de winkels. In deze editie zal een interview te lezen zijn van mij.

Ga hem dus halen!!

Met oa: INTERVIEW: Martine Bras
Martine Bras is, na een rustperiode van drie jaar, weer helemaal terug in het damespeloton. De ziekte van Pfeiffer had haar lichaam helemaal kapot gemaakt, waardoor ze het wielrennen even niet meer zag zitten.

29-06-2008: Het NK was slopend en lood, loodzwaar. Een zwaar onderschat parcours in het Twentse Ootmarsum. Al vanaf de eerste ronde was het een slagveld. Al meer dan 50 rensters waren bedankt voor de moeite na 12 km. In de 2e ronde valt alleskunner Vos aan met Melchers en Bruins. Ik zit er vlak achter maar op het bochtige en natte stuk met klinkers durf in niet vol door de bocht. Gevolg is een gat van 50 meter en dat krijg je niet meer dicht. Waarom regen dacht ik toen.... Maar ook dat hoort bij koers! We zijn dan in achtervolging gegaan met onze ploeg en AA. Maar de volgende ronde brak het peloton. Ik miste in eerste instantie de slag maar ben er dan heen gesprongen. Dat koste mij zeker een paar jaar van mijn leven:) We kwamen met 17 in de achtervolging met Ellen en Annemiek van mijn team. Maar al snel bleek dat we niet goed genoeg waren. We kwamen tot op 30 seconden. Maar het was niet voldoende. Langzaam werd het gat groter en mijn benen slechter. Maar achteraf bleek iedereen daar last van te hebben. In de laatste 3 ronden rijden er nog 4 rensters weg. Reageren kon ik gewoon simpelweg niet meer. Ik was leeg. Ik rij dan uiteindelijk naar een 11e plaats. Meer zat er niet in. Ik heb alles gegeven en dus moet je dan een beetje tevreden zijn. Vos wint alleen voor van Melchers die ook alleen over de meet komt voor Bruins.
Het was een zware dag. Regen, wind en echt koers. Maar ook wel emotioneel omdat mijn vader er waarschijnlijk voor het laatst bij kon zijn. Dankzij geweldige hulp van de organisatie kon hij bijna op de finishlijn de koers volgen. Ik wil zo nogmaals de organisatie bedanken om dit mogelijk te maken. Het was heel speciaal voor mij en voor mijn vader! Bedankt!!!

27-06-2008: Als voorbereiding op het komende NK op zaterdag reed ik dinsdag nog de Noordwijk classic. Ik reed daar een redelijke wedstrijd. Er ontstond een kop van 17 rensters met alle favorieten daarbij. VVHP was met 5 rensters erbij. Maar de samenwerking was niet zo goed. Teveel sprinters. Hierdoor brak de groep in 2 stukken. 9 rensters ontsnapten met hierbij 2 teamgenoten. Ik kon dus niet veel meer doen dan afwachten. Ze konden het helaas niet afmaken. Ik zelf werd 11e.

Sinds gisteren hebben we er een nieuwe huisgenoot bij. Lucky. Een katertje van ongeveer 5 weken achtergelaten in het bos. Mensen zijn mij soms te wreed. Ik voed hem nu op met de fles en het kleine mannetje laat al goed van zich horen.

Straks vertrek ik naar Ootmarsum om morgen het NK te rijden. Ik hoop er iets leuks te doen met ons team!!

22-06-2008: De vorm is gelukkig helemaal terug. Mijn virus is blijkbaar uit mijn lichaam en ik voel me terug sterk en fit. De afgelopen 3 dagen in Zeeland gingen erg goed. Al in de tijdrit kwam dit tot uiting. Ik werd 17e in een tijd van 9.42. Bijna 44 gemiddeld. Ten opzichte van de beste dames was ik nu 10 seconden sneller. Ten opzichte van mijn eigen beste tijd op die tijdrit 26 seconden sneller. Voor mij als niet tijdrijdster was dit echt een opsteker.

Onze kopvrouw voor deze ronde werd 2e op 2 seconden. Ellen van Dijk is Nederlands Kampioen tijdrijden (en wk scrats op de piste) en was eigenlijk niet tevreden. Wel werd ze leidster is het jongerenklassement. We hadden dus iets te verdedigen en iets te proberen veroveren in de volgende 2 dagen. Stijdlustig gingen we dan ook de 2e dag de koers in. In de bonispurts werd Ellen netjes naar voren gebracht zodat ze steeds een paar seconden mee kon pikken. Genoeg om aan de leiding te komen was het niet. Maar ze kon verder uitlopen in het jongerenklassement. Even sloeg het noodlot toe. Een massale valpartij waar ik zelf ook bij betrokken was. Ellen stuurde er omheen maar er was een onzichtbare heel diepe sloot waar ze in terecht kwam. Gelukkig was ik nog in de buurt. Ik heb dan mijn fiets aan de kant gegooid, Ellen haar fiets uit de sloot gevist en daarna Ellen ook nog. Dan heb ik haar op de fiets gezet en heb ik haar terug gebracht naar het eerste deel van het peloton. Nog op tijd voor de volgende spurt. Na afloop hebben we er wel om moeten lachen. Ik nog steeds soms :)
In de eindspurt wat een massaspurt werd heb ik weer Ellen willen helpen. In mijn wiel reden we net jes naar voren toen ze ineens op een pion reed die nogal ver op de weg stond. Weg Ellen. Gelukkig nog overeind. Ik ben dan zelf verder gereden en kwam nog als 5e over de streep.

De dag erna dezelfde opdracht. Verdedigen, aanvallen en er iets van maken. Ons team was weer geweldig. Altijd erbij, altijd scherp. Er ontsnapte een groep met An van Rie daarbij. Wij moesten blijven controleren samen met AA. Want de jongerentrui EN onze 3e plek in het eindklassement mochten we niet verliezen. Uiteindelijk pakten we de kopgroep terug. Weer brachten we Ellen netjes van voor. Dit maal reed ze naar een mooie 4e plek en behielden we alle ereplaatsen. Zelf werd ik weer 5e en Annemiek van Vleuten 6e. We blijken 4 seconden weg te zijn gereden en de laatste km waardoor ik nog 14e werd ik het eindklassement.

Ellen wordt 3e, Annemiek 5e, Liesbet de Vocht 13e en ik 14e. Goed voor winst in het ploegenklassement. In de groene trui word ik 4e! Een super weekend voor ons team.

18-06-2008: Gisteren reed ik een bere sterke koers in Romsee bij Luik. Al in de 4e ronde (al na een 4tal aanvallen) raakte ik alleen vooruit. Na 2 ronden leek het even dat het peloton mij terug zou pakken maar ik kon mijn voorsprong behouden en vergroten. Het rondje was loodzwaar. Eerst een stevige klim, daarna nog een paar km vals plat en dan een korte steile afdaling. Met nog 3 ronden te gaan hoorde ik van langs de kant dat Ludivine Henrion (aa) ook alleen was weggesprongen en dichterbij kwam. Ik kon haar lang op achterstand houden. Maar in de laatste 5 km kwam ze toch aansluiten. Ze was een paar ronden langer in het peloton kunnen blijven zitten en was dus wat fitter nog dan ik. Ik besloot niet meer te werken en te hopen in de sprint haar nog te kloppen. Helaas lukte dit niet en kwam ik nogal teleurgesteld over de finish. Natuurlijk na een paar uur kon ik het allemaal wel weer relativeren. Maar na 50 km solo is een 2e plaats maar SLECHTS een 2e plaats. Maar met de vorm zit het dus goed!! Op naar de ster van zeeland!

15-06-2008: Het was een virale infectie aan mijn maag en darmen die mij zo ziek maakten vorige week. Na nog een paar slechte dagen ging het echter weer beter. Ik heb redelijk kunnen trainen en dus wilde ik gisteren ook wel weer een koersje meepikken. Daar ging het nog wel helemaal niet zoals ik zou willen. Maar dat goede gevoel komt vast en zeker terug binnenkort!! Ik kwam nog als 12e over de finish.

Dinsdag rij ik nog in Romsee in de middag.
En dan in de avond gaan we natuurlijk het Nederlands elftal weer aanmoedigen.
Natuurlijk doen we dat in oranje!!

08-06-2008: Middag humsterland werd een teleurstelling. Na 2.5 uur ben ik nogal ziek uit koers genomen door de wedstrijddokter. Eigenlijk maar goed want ik denk niet dat ik nog harder reed dan 15km per uur of zo. De vrijdag was ik al niet zo goed maar ik dacht dat het lag aan de behandeling van de osteopaat. Soms reageer je daar nog wel eens hevig op. Maar het werd er niet beter op tijdens de wedstrijd. Nu zondag ben ik ietsje beter maar nog altijd ziek. Dus ik zal even uit de running zijn.

05-06-2008: Na 10 dagen rust wilde ik gisteren weer in gang schieten door de parel van de veluwe te rijden. Een altijd mooie wedstrijd over 135 km door de bossen op de Veluwe. Ik kijk er altijd weer naar uit door het groen te rijden. We vertrokken weer met een groot peloton. Iedereen wil hier graag starten omdat over het algemeen iedereen ook wel kan uitrijden.
De eerste 100 km kwam ik niet echt in de wedstrijd. Ik merkte goed dat ik 10 dagen niets had gedaan en mijn arme hart kreeg het zwaar te verduren. Ook mijn al pijnlijke rug werd er niet beter op. Maar na 100 km kreeg ik mijn hartslag dan toch eindelijk boven de 160 richting de 180 en kreeg ik direct meer moraal. Vooral omdat het ging uitlopen op een massasprint. In de sprint verliep het chaotisch. Een demarrage, valpartij, een beetje onsportief ploegenspel (!). Maar dit alles was in mijn voordeel. Ik nestelde mij in het wiel van Wild en voor ik het wist kwam ik als 3e over de finish. Vos was ver vooruit in de spurt en Wild kon ik met geen mogelijkheid nog voorbij. Maar ik ben heel tevreden. Na 10 dagen rust op het podium rijden voorspelt veel goeds!

Dit weekend rij ik 2 topcompetitiewedstrijden in het noorden van Nederland. Misschien kunnen we het nu beter Oranjeland noemen? Dan het weekend erop 1 kermiskoers in Belgie. Zondag rijdt Jury dan het BK en ik ga uiteraard hem aanmoedigen. Dan is het Romsee in Belgie en de 3 dagen van de Ster van Zeeland!

27-05-2008: Ik ben terug in een regenachtig Belgie. Toch behoorlijk vermoeid van 10 zware dagen in Zuid-Frankrijk. Met een 1e, 3e, 7e en 12e plaats in de etappes ben ik over het algemeen erg tevreden. Het was de moeite waard en een leuke ervaring. Een verslag.

16 mei: De proloog. We verbleven vlak bij dit parcours de eerste dagen. In kleine bungalows aan de kust, aan het strand van Gruissan. De proloog werd verreden in het kleine stadje over bijna 4 km. Een weinig technisch parcours. Ik reed dit als opwarmer en maakte er niet echt heel veel van. Met een 75e plaats was ik niet echt tevreden. Maar het ging vooral om Ellen. De proloog was haar doel. Op een halve seconde werd ze 2e. Erg knap maar ook voor haar een enorme teleurstelling.

17 mei: Goh ik was vandaag jarig in de L'aude. Ik had een leukere manier kunnen bedenken om t te vieren. Maar ik moest bijna 20 km klimmen. Met in de laatste 2 km meer dan 15%. Op 4 km van de top moest ik lossen. Ik heb me laten afzakken naar de eerste "bus" en zo een beetje ontgoocheld over de finish gekomen op de 76e plaats. Dit is t echte werk besefte ik mij op mijn 30e verjaardag. En ik heb nog wat werk te verzetten.

18 mei: ONS DOEL! De ploegentijdrit. Met 4 echte tijdrijders moesten we kans maken deze etappe te winnen. S morgens zijn we de ronde alvast eens wezn verkennen op de fiets. Er bleken 2 klimmen in te zitten en ook stond er een bijna stormachtige wind. We waren gewaarschuwd. Smiddags was ik erg nerveus. Ik ben nu eenmaal geen tijdrijdster en dat ik moest gaan afzien was een feit. In het vertrek heb ik de boel op gang getrokken. En vanaf toen waren we een trein met maar 1 doel. Zo rap mogelijk naar de finish. Omdat het belangrijk is het hoge tempo te blijven vasthouden moeten de mindere rensters als ze dit niet meer kunnen volhouden niet meer op kop komen. Na een km of 7 was dit bij mij al t geval. Dan op de 2e klim viel de groep stil en heb ik mezelf terug op kop gezet. Daarna heb ik nog 2 keer goed kunnen overnemen en alles gegeven. Dan op 5 km van het einde was ik eraan voor de moeite en ben ik gelost. Maar het was de snelste tijd en dus wonnen we met het team de ploegentijdrit! Het was nog erg spannend. Want met 6 seconden winnen is maar nipt!! Een hele ervaring!

19 mei: Vandaag een relatief vlakke rit. Wel veel op en af maar geen bergsprints. Mijn taak is Mirjam voorin te houden en zo hou ik me dan ook de hele rit goed bezig. Als Mirjam dan ook nog een tak in haar wiel krijgt is het nog even spannend. Het gaat ineens op de kant en Mirjam en ik moeten alles geven om geen gaten te laten. Maar het komt goed. 2 rensters vertrekken en ik sprint zelf naar een 12e plaats. Ik ben tevreden want ik heb de hele dag hard gewerkt.

20 mei: We zijn van de camping vertrokken naar de Pyreneeen. Weer verblijven we in bungalows. We verblijven op hoogte en normaal gezien heb ik daar wel moeite mee. Maar het gaat eigenlijk wel goed. De etappe van vandaag gaat over 4 cols (tussen de 1700 en 1870 meter) en het is de koninginne etappe. De 1e 30 km zijn klimmen en ik merk nu wel dat ik op hoogte zit. Ik kom werkelijkwaar geen meter vooruit. Vooral diep gaan lukt me niet en ik moet al heel snel lossen. Op mijn eigen tempo rij ik verder en beslis ik zo lang mogelijk voor de bus te blijven. Vooral ook omdat de afdalingen waanzinnig gevaarlijk zijn. Uiteindelijk kom ik in de bus terecht en ben ik blij binnen te zijn. Het moet wel gezegd worden dat het een heel mooie etappe was door een heel mooi landschap.

21 mei: Vandaag hebben ze me gek gemaakt. Al grappend heb ik gezegd dat ik ga winnen, aanvallen etc. Natuurlijk houden ze me aan mijn uitspraken. Maar dat is niet erg want ik hou wel van een uitdaging. Maar eerst moet ik 30 km klimmen overwinnen. Ik sta zo scherp dat t me lukt. Helaas is de afdaling erg gevaarlijk. Mirjam raakt hierdoor op achterstand. 2 rensters gaan zo hard dat ze weg rijden. Ik besluit te wachten op Mirjam. We rijden zo terug naar de eerste groep. Nog bijna worden de 2 ontsnapte rensters teruggepakt. Maar een aarzeling in het peloton voorkomt dit. Helaas. Want een top 5 zat er dus in. Nu word ik 7e. Maar ook hierover ben ik tevreden.

22 mei: Iedereen is een beetje moe. En weer moeten we heel veel klimmen. 3 cols staan er op het programma. Op de eerste beklimmen voel ik dat ik een slechte dag heb en moet ik weer eens vroeg lossen. Ik kan er slecht mee leven en val werkelijkwaar naar beneden in de afdaling. Daar kom ik veel rensters en auto's tegen. Ik laat ze allemaal achter. En beneden gekomen blijk ik een paar minuten dicht gereden te hebben. Ik sluit aan in het 2e peloton en vind t wel goed. Iedereen denkt er blijkbaar zo over. En dus maken we er een rustig dagje van. De andere 2 cols rijden we rustig aan zodat iedereen mee kan. Toch ben ik verschrikkelijk moe aan het einde van deze dag. De tekenen van vermoeidheid zijn niet meer tegen te gaan.

23 mei: Ondanks dat ik moe ben, had ik vandaag in het rondeboek eruit gekozen. Het leek me te doen. Ik had gehoord dat het draaien en keren was in het begin en dus stond ik vooraan voor een keer. Al binnen de 10 km was het raak.Al in de 2e poging waar ik in meesprong das het de goede ontsnapping. Met 11 rensters reden we weg. De eerste 15 km heb ik verschrikkelijk afgezien. Maar daarna ging het steeds beter. Met een paar heel sterke rensters erbij was de kans van slagen erg groot. Teutenberg en Zabirova die allebei al eens gewonnen hadden trokken er stevig aan. Op de 2e beklimming kwam ik gemakkelijk mee. Met nog 15 km te gaan werd er vol op aangevallen. Niemand wilde met Teutenberg naar de finish. Een snellere sprintster als haar is er gewoon niet. Dus probeerde iedereen weg te komen. Uiteindelijk is het de bere sterke Zabirova die weg komt. Nog een paar pogingen om er naartoe te rijden strandden nog voor de laatste 2 km. Dan zijn het 2 rensters die een gat staan en ik besluit ernaar toe te rijden. We raken los van de rest en het is uiteindelijk 1 lange spurt. Een amerikaanse gaat aan, ik rij daarachteraan en achter mij aan komt nog weer iemand. Zo komen we een voor een over de streep met voor mij een 3e plaats. Ik ben echt super blij. Een podiumplaats in de Tour de L'aude is niet iets waar ik nog echt op had gerekend!!
Iedereen is blij. Ook omdat gisteren Regina ook al 3e was. We doen het goed als team!

24 mei: Ik ben zo moe van de dag ervoor dat ik niet heb geslapen. De inspanningen zijn niet alleen voelbaar maar ook zichtbaar. Dikke wallen onder mijn ogen die niet meer echt volledig open willen. Maar we moeten nog 2 dagen en we gaan ervoor!! Weer moeten we een aantal beklimmingen doen. De eerste overleef ik wel gemakkelijk. Daarna gaat t flink op de kant. Op de 2e klim is de energie helaas op en kom ik in de 2e groep boven. Zo rijden we weer naar de finish! Weer een dag overleefd!

25 mei: De laatste dag! Een korte maar we weten een zware. Maar dat maakt niet uit! Het is maar 71 km. Wel 15 km klimmen. Maar we gaan er gewoon voor. 2 KM voor de top moet ik helaas lossen. Maar alles wordt volledig uit elkaar getrokken. In de afdaling maak ik nog veel goed maar in het eerste peloton kom ik niet meer terecht. Maar met ons groepje geven nog eens alles en zo komen we nog erg dicht. Ik finish 38e maar ben vooral dat ik klaar ben met de tour de laude. Het was echt heel zwaar. Maar ik heb mijn dagjes eruit kunnen pakken en kunnen presteren.

Nu is het even goed uitrusten deze week. En dan zal ik heel waarschijnlijk over een dag of 10 weer aan de start staan van de parel van de Veluwe!

14-05-2008: Het is zover. Morgen vlieg ik naar Toulouse voor 1 van de grootste afspraken van het jaar. De tour de L'aude. De langste en zwaarste etappekoers voor vrouwen. Om eens een kijkje te nemen naar het wedstrijdschema klikt u hieronder. We hebben een sterk team met Mirjam Melchers die goed in vorm steekt. Ook Regina Bruins is altijd wel goed in orde. Dan is het aan Loes Gunnewijk, Sanne van Paassen, Ellen van Dijk en mezelf om deze meiden te ondersteunen.

L'Aude

Deze week heb ik lekker uitgerust. Eens lekker in de zon gelegen. Veel kunnen wandelen met Joy en Indy. Nog een duurtraining gedaan met vrienden en nog een goede BBQ gegeven. Genoeg ontspanning dus!
Om de uitslagen te volgen kunt u bij de links kijken. Daar staan links naar sites die alle uitslagen bijhouden. Ikzelf zal mijn verhaal doen als ik weer terug in Belgie ben.

11-05-2008: Een tijd geleden. Het was een nogal drukke week. Eerst naar de Wereldbeker in Bern waar het parcours zo veranderd was dat het waarschijnlijk wel 1 van de zwaarste wb was dit jaar. Ik kon met de eerste groep niet mee. Maar in de grote groep kon ik me goed handhaven. Ik had uiteindelijk na een paar slechte weken toch wel weer een beter gevoel!
Die dag nog reden we met de Nationale ploeg richting Varesse waar dit jaar het WK wordt verreden. Op maandag hebben we dan de verkenning gedaan. Een mooie ronde maar heel veel draaien en keren. Weinig tijd voor herstel en altijd door de stad op een paar kilometer na. Maar het was leuk om de verkenning mee te maken.

Dan zijn we dezelfde dag nog doorgereden naar Bergamo waar we de rest van de week mochten trainen. Met eerst 5 en daarna 4 meisjes hebben we geweldig kunnen trainen in de bergen. De klimmen volgden elkaar maar op. 6 km, 10 km, 12 km noem maar op. Dit alles als voorbereiding op de tour de L'aude. Ik voelde me alle dagen wat beter op de lange en steile klimmen.
We verbleven in een kasteel en konden dus ook nog wat historie en cultuur opsnuiven. Het was echt een leuke week.
Deze week staat volledig in het teken van herstellen. Korte ritjes en vooral veel rusten om volgende week fit te beginnen aan de 10 dagen in Zuid Frankrijk!

Foto's van de stage volgen snel!

28-04-2008: Dit weekend reed ik 2 wedstrijden. Na de woensdag kon ik wel wat moraal gebruiken. Maar de zaterdag in Luxemburg lukte dat niet echt. Mijn vormpeil is niet meer wat het was in de Omloop en Vlaanderen. Ja het is ook niet mogelijk altijd in topvorm te zijn. Natuurlijk kan ik gemakkelijk volgen en is van lossen of zo nooit sprake. Maar ik zoek dat machtsgevoel terug, dat uit het zadel komen en zonder moeite een gat dicht kunnen vlammen. Nu was dat er niet echt in Luxemburg. Alleen bergop voelde ik me terug redelijk goed. In de sprint liet ik me weer eens volledig insluiten zodat ik mijn sprint moest laten lopen. Ik zat wel in een super positie. Maar sommige rassprintsers lieten zich ineens uitzakken zodat ik er niet meer door kon. Ik kan niet beschrijven hoe teleurgesteld ik was!

Zondag was het dan de GP Roeselaere die ik vorig jaar heb gewonnen. Toch een speciaal gevoel om met nummer 1 te mogen starten. Ik had me voorgenomen te genieten en ontspannen te koersen. Het hielp. Ik kon voor het eerst deze week weer genieten en reed gelijk een stuk beter. In de heuvelzone reed een groep van 8 weg met van ons Annemiek van Vleuten. Een bere sterke meid die van ons zeker de kans kreeg zich te bewijzen. Omdat de kopgroep in de plaatselijke ronden bijna werd teruggepakt maakte ik me toch gereed voor een massaspurt. Liesbet hield me weer geweldig van voren en voor het eerst dit jaar kreeg ik het gevoel van spurter terug. We pakten de kop niet terug en Annemiek werd heel knap 2e. Ik reed een goede sprint er werd 3e van het peloton. Achter Teutenberg en Wild. Die voor je laten is geen schande. Een 11e plaats.

Zaterdag vertrek ik naar Bern, Zwitserland voor alweer een Wereldbeker wedstrijd. Ja, kermiskoersen zullen er voorlopig nog niet echt bij zijn... Dan ga ik direct door naar Italie waar ik het WK parcours ga verkennen met het Nationale team. Dan ga ik door naar Bergamo waar ik me een week ga voorbereiden op de Tour de L'aude. Dit is de grootste en belangrijkste etappe koers voor vrouwen. Ook wel DE TOER voor vrouwen genoemd. Ik mag deze rijden met de nationale selectie en ik kijk er erg naar uit. Het was 1 van mijn doelen dit jaar en een fysieke en mentale uitdaging!

23-04-2008: Eigenlijk schrijf ik bij vandaag het liefs NO COMMENT, maar ja dat gaat ook niet echt. Want eigenlijk heb ik mijn doelstelling gehaald. De finish halen. Maar natuurlijk had ik dat het liefst in een wat betere positie gedaan.
De eerste 40 km verliepen heel goed. Ik kon gemakkelijk volgen. Ook de eerste klim ging heel goed. Maar toen het steile werk begon merkte ik alweer dat de waalse pijl me helemaal niet ligt. Kort steil bergop ligt me heel goed maar meer dan 2 km aan +12 % is gewoon niet mijn ding. Zo moest ik op de 4e klim definitief lossen en kon ik niet meer terug komen. Ik ben dan in een kleine groep naar Huy gereden waar ik voor mijn "fans" ;) speciaal de muur toch ben opgereden (Hedwig bedankt voor het duwtje, het was welkom ;) ) Mijn vorm is nog niet echt helemaal terug maar ik hoop toch van het weekend mijn "titel" in Roeselaere te verdedingen :)

19-04-2008: Het was nogal een hectische week. Mijn spieren hadden het volledig opgegeven na de wedstrijd van afgelopen zondag. Met gevolg dat ik de donderdag en de vrijdag heb doorgebracht met rekken, strekken, massage, accupuntuur en vele zorgen. Aanraken van de spieren betekende dat ik tegen het plafond aan vloog. Ik was volledig in paniek. Maar deze morgen toen ik wakker werd voelde ik dat al mijn werk wel zijn vruchten had afgeworpen.
De wedstrijd ging dan ook niet helemaal slecht. Maar heel goed kan ik het ook niet noemen. Op de dijk in de wind werd er vol doorgereden met gevolg dat het peloton van 200 snel kleiner werd. Een groep van 12 vertrok met 2 ploeggenootjes. Rust voor mij en mijn team dus. Na de heuvelzone die ik dan weer redelijk verwerkte werd de kopgroep terug gepakt. De ene ontsnapping volgde de andere op en ik kon eigenlijk alleen maar toekijken. Gelukkig was Liesbet de Vocht wel in goede doen en zat ze mee in de juiste ontsnapping. 8 dames gingen lopen en we zagen ze niet meer terug. Lies werd netjes 4e en ik liet me in de sprint nog goed sandwichen met gevolg dat ik weer al niet kon uitvinden of in nog kan sprinten. Ik kwam als 20e over de finish.

Nu neem ik 3 dagen rust om mijn spieren en lichaam tot rust te laten komen. Dan vertrek ik dinsdag naar de Waalse pijl. Waar ik al niet zo goede relatie mee heb. Dus ik hoop maar mijn goede vorm terug te vinden voor de woensdag. Dan vertrek ik de vrijdag naar Luxemburg en start ik zondag in Roeselaere!

14-04-2008: Wat niet echt mijn koers was ging me erg goed af :) De wedstrijd over 140 km vertrok redelijk snel. Ik had nog geen "hollandse" wedstrijd gereden en moest even wennen aan de snelheid en de vele bochten. De kassieen verteerde ik redelijk maar erna vertrok een groepje. We misten de slag. Na een paar kilometer kreeg ik mijn team netjes georganiseerd en werd het gat snel dichtgereden. De beklimmingen van de Vamberg zou dus het verdere koersverloop bepalen. Net voor de beklimming zijn er 3 meisjes ontsnapt en op de Vam zelf rijden er nog eens 5 weg. Weer missen we de slag en ik beslis dan zelf er naartoe te springen. In 1 grote inspanning rij ik van het uitgedunde peloton alleen nog naar de kopgroep. Daar aangekomen zie ik dan ik een mooi gezelschap verkeer en heb dan ook hoop dat het de "slag" wel eens zou kunnen zijn!
Beklimming 2e keer VAM
In de kopgroep zijn er helaas een paar serieuze stoorzenders die niet mogen rijden. Dit betekend dus dat we niet met 9 maar met 6 soms 7 meisjes ronddraaien. Deze meisjes mogen niet voor hun eigen kansen rijden. Na 50 km begint me dit we echt serieus te irriteren. In de finale rijden we nog 3 keer over de Vamberg en ook begint het kat en muisspel. De sterke rensters van Cervelo Lifeforce zijn met 2 en vallen steeds aan. Met nog 10 km te gaan lukt het Amstrong te ontsnappen samen met Bruins. Ik wacht te lang en de vogels zijn gaan vliegen. Duster laat vervolgens niemand meer gaan. Ook de 2 verzakers nemen geen initiatief en blijven achteraan hangen. Je zou toch denken dat Beltman en Bosman met hun frisse benen tenminste NU wel iets zouden willen doen. Hun teams zijn nergens te bekennen!! Maar nee. Uiteindelijk besluiten Markerink, Wild en ik dan toch maar weer te gaan draaien. Maar bij mij was het beste er zeker wel af na al het werk. In de sprint om de 3e plaats zijn de frisse benen van Beltman en Bosman natuurlijk ineens weer actief. Met als hoogtepunt dat ze in de laaste bocht ons nog bijna de hekken in rijden. Ik ben eraan voor de moeite en kom als 8e over de finish. Een goede uitslag een goede, sterke wedstrijd maar toch een klein beetje frustratie! Maar ja.. Dat is wielrennen zeker??
De schrale troost was het winnen van de groene trui!

10-04-2008: Eigenlijk zou ik het weekend in Drenthe volledig links laten liggen. Maar omdat er een plaats vrij kwam voor de 1.1 wedstrijd op zondag heb ik dan toch besloten deze te rijden. De wereldbeker laat ik over aan kasseien vreters als Liesbet de Vocht en co. Maar de wedstrijd van zondag zal mij beter liggen met zijn 5 beklimmingen van de VAMberg!

Deze week heb ik nogal last gehad van mijn val in de ronde. Ik hoop zondag wel volledig hersteld en pijnvrij te kunnen starten! Vandaag in de training was er in iedergeval voor het eerst een goed gevoel!

06-04-2008: Mijn favoriete koers zit er op en met mijn top 20 plaats kijk ik tevreden terug! Een verslag.

Om 11 uur werd de start gegeven in Oudernaarde in geweldig weer. De zon scheen, het was alleen koud. Ik kon me goed voorin handhaven en reed dan ook bij de eerste 10 de eerste hindernis, de Paddestraat, op. Ook op de Molenberg kon ik bij de eerste 20 omhoog zonder problemen te hebben. De Molenberg zou de Molenberg niet zijn mocht de helf van het peloton niet te voet staan. Door de hectiek rijden er 6 rensters weg. Wel alle favorieten. Het gat was er direct en ik gokte er dan maar op dat de andere grote ploegen hun verantwoording op zich zouden nemen. De voorsprong bleef altijd rond de minuut. Op alle klimmen inclusief mater kon ik op mijn gemak volgen. Tot na de Berendries ik ineens op de grond lag. Lungskog raakte met haar wiel tussen 2 betonplaten en nam mij mee in haar val. Voor ik het wist vloog ik door de lucht en kwam ik recht op mijn billen en rug terecht. We waren snel overeind maar onze fietsen zaten volledig aan elkaar vast. Toch waren we snel vertrokken en zo kon ik na een kleine achtervolging voor de Valkenberg weer aansluiten. Ik had toch wel een tijd nodig om mijn moraal terug te vinden. Maar voor de muur kon ik mij voldoende oppeppen. Hier reed ik dan netjes mee met de eersten van het peloton. Alleen op het heel steile stuk van de kapelmuur moest ik 30 meter laten samen met nog een paar meisjes. Dit was al een heel verschil met vorig jaar toen ik als eerste moest lossen. Maar die 30 meter kregen we met 3 nooit meer dicht. Zodoende werden wij 5 km na de Bosberg ingelopen door een groep van ongeveer 20 meisjes. Uiteindelijk komen we nog op 45 seconden maar het gat werd niet meer gedicht. Uiteindelijk kom ik als 20e over de finish.

Ik kijk tevreden terug. Ik was zoveel beter als vorig jaar. Vooral weer bergop voelde ik me beter en sterker. Ook in de finale was ik nog fit. Jammer dat ik niet mee kon op de muur(voor mij de grootste hindernis in de ronde), maar volgend jaar ga ik er zeker bij zijn!! Ik ben er zeker van dat ik dan mijn achterstand volledig heb ingehaald. De komende dagen zal ik wat moeten herstellen van mijn val. Maar gelukkig valt de schade mee. Alleen een vrij pijnlijke heup, billen en onderrug. Maar dat geneest vanzelf wel weer!!

Judith Arndt win voor Armstrong en Wild.

04-04-2008: Zondag is het zover. Dan wordt voor de 5e keer de Ronde van Vlaanderen gereden voor vrouwen. Voor mij en vele anderen een hoogtepunt in het seizoen. De heroiek die om deze wedstrijd hangt is te voelen van start tot finish. Wij rijden een iets ander parcours dan de mannen. Met de keien van de paddenstraat, Mater en Haaghoek worden we al flink getest. En dan hebben we nog de 10 beklimmingen die we mogen aanvallen. In deze volgorde: Molenberg, Wolvenberg, Berg te Stene, Leberg, Berendries, Valkenberg, Tenbosse, Eikenmolen, Kapelmuur van Gerardsbergen en de Bosberg. Het is dus een flinke uitdagen. En al helemaal als we naar de weersverwachtingen kijken en huiveren. Het wordt een memorabele ronde voor zowel de mannen als de vrouwen!!!

Voor alle info kijk hier.. RONDE VAN VLAANDEREN

31-03-2008: Ja ja ik ben weer terug in het land. Na 2 weken van huis is dat ook wel weer fijn! Maar de weekjes in Italie met de nationale selectie waren helemaal de moeite waard. We hebben het heel leuk gehad en vooral goed getraind en goede koersjes gereden. De omgeving in Toscane is geweldig. En als je dan ook de wereldkampioen af en toe tegen komt heb je toch het gevoel op de juiste wegen bezig te zijn!!

Ik doe een verslag van de wedstrijden!

Wereldbeker Alfredo Binda: Deze wedstrijd reed ik met mijn eigen team. Vanuit Castagneto reden we met de gehele selectie naar Cittoglio om dan daar allemaal ons eigen team op te zoeken. Wel fijn om de vertrouwde gezichten te zien. De wereldbeker werd verreden op een nieuw parcours. Eerst 2 grote ronden met een klim van 6 km die me wel erg goed lag. Daarna mochten we nog 3 kleine ronden rijden met een klim van 3.5 km die echt heel zwaar was. Halverwege de koers na de 2e lange klim kreeg ik het ineens en ben ik gaan aanvallen. Ik kreeg een maximale voorsprong van 25 seconden. Zo alleen voorop in een wereldbeker was ook voor mij een primeur en gaf me wel een leuk gevoel. Maar langer dan 10 km mocht het helaas niet duren. In de finale werd er dan gevlamd en op de laatste klim kon ik helaas niet meer mee met gevolg dat ik de laatste 5 km in het peloton naar de finish moest rijden. Ik werd dan uiteindelijk nog 38e! Een gemengd gevoel. Maar ik heb me in iedergeval goed laten zien! Emma Pooley wint de wereldbeker solo! Een geweldige prestatie!

Na een weekje herstellen en trainen in de geweldige omgeving van Castagneto mocht ik dan nog op zaterdag een 1.2 wedstrijd rijden. Een wedstrijd die verreden werd in die buurt met 3 klimmen. Eerst 1 van 5 km waar ik in de eerste groep van 10 boven kom. Maar na een te korte afdaling moet ik op de volgende(niet eens een echte) klim passen. Op de 2e klim van 10 km moet ik ook laten gaan omdat het tempo verschrikkelijk hoog ligt. Er ontsnappen 8 meiden en ik begin in het peloton aan de laatste beklimming van 3.5 km. Nu kan ik me gemakkelijk voorin handhaven en komen we met een groepje van nog ongeveer 13 meiden aan. Ik finish als 16e uiteindelijk en ben zeker heel tevreden over deze uitslag. Vooral omdat ik vorig jaar op deze klim volledig uit de wielen werd gereden. Een jaartje verder en een jaartje sterker!

De zondag mag ik dan ook rijden uiteindelijk. Een meisje is gevallen en ik mag in haar plaats rijden. In het begin rij ik niet zo heel lekker. Maar ik kan wel gewoon heel gemakkelijk volgen bergop. We rijden vandaag weer 3 beklimmingen. Maar de eerste valt goed mee. Op de 2e krijgen we de opdracht aan te vallen. Ik rij niet met mijn eigen team dit weekend maar met de nederlandse selectie. Hier werken we met kopvrouwen, beschermde rensters en ondersteunende rensters, de waterdragers zeg maar. Regina Bruins was onze uitgesproken kopvrouw. Ik zelf was beschermde renster en dus eigenlijk superknecht?? In iedergeval werd op de 2e klim de koers open gebroken. Lifeforce cervelo maakte een enorm tempo met 2. Daarachter reden er 2 superrensters van Bigla, Cantele en Brandli. Daarachter reed ik met Regina. Na een stukje afdaling ging de klim verder en ging ook de renster van lifeforce aan. Na deze damarrage bleven we nog met 6 over. Ze reden volle bak door. Regina zat er super bij en ik was zeer verbaasd dat ik er ook nog bij zat. Op het volgende stuk vielen ze iets stil waardoor er bijna een groepje terug kwam. Ik ben dan de volgende kilometer volle bak op kop gaan rijden om het gat groter te maken. Ik heb me dus opgeofferd voor Regina. Ze was ook super goed. Na mijn werk namen ze vol over en moest ik lossen uit de kopgroep. Ik heb er nog een paar km tussen gezeten maar uiteindelijk viel ik terug in het peloton. Regina werd heel knap 2e op maar 2 secenden van Cantele op de slotklim. Ik zelf werd nog 21. Ik was uiteraard tevreden over de wedstrijd. Vooral als team waren we heel sterk! Het enige wat ik nog zeker wil verbeteren is mijn hardheid op de klimmen. Uiteindelijk wil ik gewoon bij die 6 renstes voorop blijven. Maar de progressie bergop is enorm en ik heb het gevoel dat ik nog verder kan groeien.

Foto's nog deze week te vinden op de foto pagina!!

Zondag is de ronde van Vlaanderen. Ik heb er veel zin in. Het is voor mij de mooiste wedstrijd van het jaar.

16-03-2008: Hij zit erop, mijn 3e Omloop t Volk. Dit jaar een zwaardere versie dan de voorgaande jaren. En voor mij het beste resultaat. Een 4e plaats. Een verslagje:

Het was alweer verschrikkelijk slecht weer maar ook vandaag heb ik me er niet veel van aangetrokken. Al van de start voelde ik me heel goed. Ik kon me dan ook niet inhouden en ben op de kluisberg vol doorgegaan. Ik kreeg Eva Lutz mee van Nurnberg en nog een paar andere meisjes. Maar samenwerken wilden ze niet en dus werden we weer teruggepakt. Op de Col de Trieux werd er weer aangevallen door Emma Johansson. Ook ik sprong mee en we raakten iets vooruit met 6. Maar t was te vroeg in de koers en dus werden we weer teruggepakt. Net voor de Nokereberg begon het kei hard te regen. Dit veroorzaakte samen met de beklimming van de nokere berg een schifting in het peloton. Met 25 meisjes raakten we vooruit. Maar de rest van het peloton kwam weer aansluiten. Ondertussen waren er wel een paar ontsnapt met daarbij mijn ploeggenootje Annemiek van Vleuten.

Maar een paar ploegen misten de slag en dus werd het gat terug dichtgereden. Nog een paar pogingen werden ondernomen maar niemand kwam weg. Ik had me ondertussen iets gespaard voor mijn sprint. Met nog 2 km te gaan werd ik netjes voorin de groep afgezet. Op het viaduct ben ik zoals voorgaande jaren naar voren gereden. Maar op de rotonde, waar we in afdaling op kwamen, op 500 meter voor de finish slipte Emma Johansson weg. Ik moest volledig in de remmen. Ik kwam wel niet ten val maar werd voorbij gereden door Brodka. Ook Emma die niet viel, kon sneller terug op snelheid komen en haalde mij nog in ruim voor de finish. Een 4e plaats dus voor mij. Een goede uitslag. Vooral in de weersomstandigheden. Maar toch jammer dat ik het podium miste!!

1 Wild
2 Brodka
3 Johansson
4 Bras
5 Hennes

Dinsdag vertrek ik voor 2 weken op stage naar Italie. Ik rij daar de wereldbeker Trofeo Binda op paasmaandag. En dan nog 1 of 2 wedstrijden in het weekend dat daarop volgt. Met mijn vorm hoop ik iets moois te presteren!!

10-03-2008: Mijn seizoen is van start gegaan. Gisteren werd in Wieze de eerste wedstrijd gereden voor de AA trofee van Vlaanderen. Een nieuw klassement over ongeveer 8 wedstrijden in Vlaanderen. Een goed nieuw initiatief wat 200 voorinschrijvingen opleverde. Gelukkig waren niet al die meisjes ook gekomen. Maar met zeker 130 dames aan de start mocht deze nieuwe organisatie niet ontevreden zijn. Bijna alle grote teams uit Nederland en Belgie stonden aan de start om er iets van te maken.

Er werd dat ook goed doorgereden vanuit de start. Na een paar ronden waren we nog maar over met goed de helft van het peloton. In beestenweer kon ik mij gemakkelijk voorin handhaven. Helaas waren er enorm veel valpartijen. Zo verloren wij al snel Liesbet de Vocht. Gelukkig zonder al te veel schade. Mijn grote angst voor regen bleek niet echt aanwezig te zijn en dus kon ik goed meekoersen. Na even te moeten opwarmen kon ik altijd mee de koers maken. In verschillende ontsnappingen zat ik steeds mee. Nog eens zelf geprobeerd maar t mocht niet lukken iets te forceren. Uiteindelijk mis ik de definitieve slag. 3 meisjes ontsnappen en we hebben ze niet meer gezien. Ik was ondertussen bijna onderkoeld en dacht meer aan afstappen dan doorrijden. Maar met nog 10 km te gaan ben ik dan toch naar voren gereden
en heb ik me zo goed en kwaad wat warm gereden. In de spurt voor de 4e plaats werd ik dan nog 2e. Een 5e plaats dus voor mij in mijn eerste wedstrijd. Ik ben tevreden. De conditie is uitstekend en met de rest zit het ook wel goed. Op dus naar de eerste grote afspraak!! De Omloop t Volk!!

25-02-2008: Stage nummer 2 zit er ondertussen op! Samen met nog 9 meisjes ben ik een week gaan trainen op het "trainingseiland" Mallorca. Het was een heel leuke week, waar wij vooral een team zijn geworden! Een verslag....

Een beetje gespannen beginnen we aan een week trainen op Mallorca. Natuurlijk kennen we elkaar nog niet zo goed en zullen we ons allemaal erg moeten aanpassen deze week. We zullen elkaar moeten leren kennen en begrijpen. De eerste training verloopt dan ook een beetje rommelig.

De 2e dag veranderd dit volledig. Op een mooie klim kan iedereen zich een uurtje uitleven en de sfeer daarna is geweldig. Iedereen voelt zich goed en voldaan. Die middag gaan we dan ook echt heel ontspannen onze 2e training afwerken. Helaas wordt al snel Roxanne Knetemann ziek. Met griep moet ze helaas haar bedje in duiken. Later in de week wordt ook Martine vd Herberg ziek en tot overmaat van ramp ook Marit Huismans!

De 3e dag worden . We beslissen een dan vroeger onze rustdag te pakken en vertrekkewe alweer op de proef gesteld als team. Het regent. Door de olijfbomen is het spekgladn gezamelijk om een mascotte te gaan kopen. Ons doel is een topteam te worden en een mascotte zal ons zeker en vast dichter bij elkaar brengen. We nemen ploegleider Wim als onze inspiratie en slagen binnen het uur in onze missie. Foto's volgen :)

Gelukkig droogt het op en kunnen we nog 2 uurtjes lekker rijden, om dan s avonds onze nieuwe mascotte te presenteren aan de pers!

De 4e dag worden we nog harder getest! Toch kan iedereen het beter accepteren dat het alweer regent! Niets aan te doen. En proberen te rijden is uitgesloten. We beslissen te gaan spinnen in het hotel naast ons. Moniek Verstraten geeft ons een leuke les. Ik geef nog wat meisjes een lesje Core Stability. Daarna hou ik het voor gezien terwijl de rest het zwembad in duikt! Ik kies voor koffie op een terras!

Maar de 5e dag worden we beloond!! De zon schijnt! We gaan weer 2 keer rijden en doen het goed. In de ochtend 3 uur intervallen en smiddags nog eens 3 uur losrijden. Wetende dat je trainingen niet kan inhalen proberen we het lekker toch!

Op de 6e dag komt mijn droom uit. We gaan de bergen in. Ik heb er al zoveel over gehoord maar ze nog niet van dichtbij gezien en gevoeld! Ik kan niet wachten. We rijden een geweldig mooie route! Bergop en af. Langs bergmeren en wonderschone uitzichten. Ik ben helemaal in mijn element. En aan de commentaren te horen iedereen. Terug na dik 5 uur en 150 km kan ik er nog geen genoeg van krijgen en plak ik er nog een dik uur aan vast met Lies en An. Het was helemaal mijn dag!!

De laatste rijden we nog 2 uurtjes los langs de kust en komen we allemaal tot de conclusie dat we allemaal in het juiste team zijn beland. Dat gaat nog wat geven het komende jaar.

Een fotoverslag volgt heel snel!!

11-02-2008: Ik ben terug van mijn eerste stage. Samen met nog 4 andere elitedames ben ik een volle week gaan trainen in het zonnetje aan de costa brava. Het was de moeite waard. Een klein verslag hieronder.

De eerste dag nemen we een route die we op voorhand hebben gekregen. Het is gelukkig droog. De hele nacht heeft het gestormd en kei hard geregend. Het begint lekker vlak. Na een half uur gaan we meer het binnenland in en komen we op rustigere wegen en in een mooier landschap. Ook mogen we de eerste heuveltjes beklimmen. Ik voel me bergop lekkerder dan vorig jaar en kan dan ook lekker relaxed rijden. Na 3 uur zetten we de helft af bij het hotel en rijden Lieselot(decroix) en ik nog ruim 2 uurtjes door. Omdat voor ons de lucht pikzwart is geworden zijn we erg blij dat we het droog houden tot aan het hotel. Andere renners hebben minder geluk gehad en zijn weggeregend en gehageld!

Dag 2: In de ochtend rijden we op ons gemak los. We rijden zalig in het zonnetje. In de namiddag doen we dan nog een ronde over pittige klimmen. Ik heb al besloten volgend jaar terug te komen.

Dag 3: We gaan coll de grau beklimmen vandaag. Eerst rijden we over de geweldige kustweg op weg naar de beklimming. Het is ongeveer 7 km klimmen. Het is goed te doen. Ik doe mijn intervalletjes op de klim en rij mijn eerste platte band. Het uitzicht is geweldig. Ook vandaag hebben we weer geweldig mooi weer. Na de afdaling nemen Lieselot en ik er nog een toertje bij terwijl de rest terug keert naar het hotel!

Dag4: We gaan weer 2 keer rijden. In de ochtend rijden we weer los. Is ook wel nodig na de pittige klimmen van de dag ervoor. In de namiddag blijven de jonge meisjes thuis en rijden lieselotte en ik de kustweg af. Het is 1 van de mooiste wegen die ik ooit heb gereden. Altijd op en af. Op de heenweg doen we wat oefeningen en intervallen en op de terugweg tellen we de klimmen. Het zijn er 11. 22 in totaal dus. We hebben veel lol als we op 1 van de klimmen zelf commentaar geven bij onze fictieve wedstrijd. Het is Nederland vs Belgie!

Dag 5: We hebben een rustdag. De avond hiervoor hebben we dan ook wat lol getrapt in ons internet hotel. Omdat we zelf geen wireless hebben gaan we elke avond even naar een ander hotel waar bekenden zitten.Hier is op 1 gang en op 1 kamer een wireless netwerk te ontvangen. Dit wordt dan ons dagelijks uitstapje. Deze avond dansen we nog wat met de gasten van het hotel. Onder de 70 jaar was er niet te vinden maar het was gezellig. Jong en oud samen!! Het maakt niet uit.

Op de rustdag doen we een uurtje en een terrasje!

Dag 6: Vandaag vertrekken we met een groep amateurs. Maar al snel blijken ze veel te snel te gaan. Omdat we morgen een grote dag op het programma hebben staan besluit ik een uur mee te rijden over de kustweg. Dan kan ik mooi mijn intervallen afwerken en daarna de rest terug oppikken. We rijden verder onze eigen route en het is alweer zeer de moeite waard. Het worden toch weer 4 uur op de fiets!

Dag 7 en de laatste is ook de mooiste. We hebben gehoord dat er een coll is en dat het te doen is er naar toe te rijden. Het is ver maar naar overleg wil iedereen het doen. We stippelen dan een route uit en vertrekken vol goede moed voor minimaal 5 uur en 35 km klimmen! Het is ook echt wel de moeite waard. Na ruim 2 uur zijn we boven. We kunnen echt geweldig ver kijken. Er volgt nog een geweldige afdaling die we met veel plezier heel snel afrijden. Na 5 en een half uur zijn we dan terug in Lloret. Lieselott en ik besluiten dan maar voor de 6 uur te gaan en doen nog een rondje om onze stage goed af te sluiten. Natuurlijk hebben we in 1 van de plaatselijke cafe's onze week nog goed afgesloten. Nu op naar Mallorca!!

06-01-2008: Allereerst wil ik iedereen een heel goed, gezond en sportief 2008 wensen. Vooral Daan, Patrick en hun gehele familie omdat 2008 zo verschrikkelijk moeilijk is begonnen. Ik denk aan jullie!!

Mijn 2008 krijgt zo stilletjes aan vorm. Het gaat heel anders zijn als vorig jaar. Ik zal heel veel in het buitenland zijn en daar mijn wedstrijden rijden. Natuurlijk hoop ik tijd en energie genoeg te hebben ook veel in Belgie te rijden. Maar mijn doelstellingen liggen anders dan vorig jaar. Ik wil uiteraard weer veel wedstrijden winnen maar liever meer uci wedstrijden en wat minder kermiskoersjes. We hebben dan ook een pittig jaarplan gemaakt.

Ik begin met 2 trainingsstages in Spanje. Natuurlijk train ik nu al dagelijks en zijn de stages om de puntjes op de figuurlijke i te zetten. Dan begint het jaar in Wieze met een kermiskoers op 9 maart. De week daarna is het de opening van het Europeese wielerseizoen voor vrouwen met de Omloop het volk op 16 maart! De moeite om is een kijkje te komen nemen?

Daarna vertrek in op 23 maart voor 10 dagen naar Italie waar ik eerst de wereldbeker zal rijden. Ik verblijf dan met de Nederlandse Nationale selectie nog ongeveer 10 dagen in Toscane om me voor te bereiden op de Ronde van Vlaanderen die op 6 april verreden wordt!

Voor mijn uci jaarprogramma KLIK hier

14-12-2007: Ik ben alweer volop terug in training en de voorbereiding krijgt langzaam vorm. Er zijn een paar trainingsstages gepland en natuurlijk staan de eerste wedstrijden al op de kalender. Hieronder een overzichtje van mijn programma voor de komende tijd!

15-16 december Stage met de Nederlandse selectie
5-6 januari stage Ardennen met mijn team
3-11 februari stage Spanje met mijn vriendinnen
16-22 februari stage Mallorca met mijn team
8 maart verkenning omloop t volk

08-12-2007: Eindelijk is het bekend. Het was gewoon een luxeprobleem. Maar de beslissing is genomen en volgend jaar zal ik gaan rijden op de fietsen van Corratec. Het wordt een full carbon frame. CCT. De fiets zal worden afgemonteerd met Campa Chorus, Exustar Keo pedalen, Campa Vento wielen om te trainen en voor de criteriums. Voor klassiekers en etappe koersen zullen andere wielen beschikbaar zijn.

Verder zullen we gaan rijden met de schoenen van Exustar en de kleding zal komen van Bio-racer.

17-11-2007 Welkom op mijn nieuwe site. Ik heb mijn neus weer eens in een boek gestoken en begonnen aan het ontwerpen van een nieuwe site. Nu is het een paar dagen later en mag hij online. Natuurlijk verandert er niet heel veel. Alle nieuwtjes worden zo snel mogelijk hier vermeld.

Op het moment is het rustig. Ik ben terug in training. Het aankomend weekend staat alweer de eerste trainingsstage op het programma met mijn nieuwe team. Dit zal voornamelijk een kennismakings weekend zijn, kleding passen en ik hoop te horen welk materiaal we krijgen. Natuurlijk zullen we ook nog een paar uren op de fietsen kruipen.

Website nu online

Brassi Bikes

29-10-2007: We hebben nieuws. Er is iets nieuws op de markt en het ziet er heel goed uit. Het is verkrijgbaar in full carbon, aluminium-carbon en volledig aluminium. Ik heb het zelf al mogen testen en amai.... het gaat goed vooruit. Het leuke van dit nieuwe materiaal is dat het van onszelf is. Het zijn geweldig mooie fietsen met een nieuwe naam. BRASSI. Vanaf nu kan iedereen zelf een Brassi bike samenstellen. Binnenkort zal op onze nieuwe site alles nog veel duidelijker te zien zijn. Maar klik hieronder voor alvast een voorproefje van al dit moois!

KLIK hier

Mocht u intresse hebben. Of gewoon informatie willen over de mogelijkheden kunt u altijd contact opnemen met ons. Klik gewoon op contact en stuur een mailtje!