Nieuws

01/09/2010: Martine liet vandaag nogmaals blijken dat de conditie meer dan goed is. Ze won op indrukwekkende manier de 2e etappe in Holland Ladies Tour. In een spurt met 3 was ze sneller dan Bastianelli en Ensing.
Halfweg de etappe kwam de melding over de koersradio dat er één leidster was. Martine reed in haar eentje een voorsprong van 45" bij elkaar, maar werd na een 10tal km terug ingelopen door het peleton. Niet zoveel later kwam er weer een uitval, ditmaal van Janneke Ensing...en weer was Martine mee. Toen na de eerste tussenspurt de voorsprong teruggelopen was tot 15" was het Bastianelli die de sprong maakte naar de leiders. Stelselmatig bouwde ze hun voorsprong uit en bij het binnendraaien van Leende bedroeg de voorsprong 1'05". In het peleton was het zoeken en tasten, maar door het vele bochtenwerk en de smallere wegen was het moeilijk iets te organiseren. HTC, Cervélo en Nederland Bloeit probeerden, maar kwamen te laat. De 3 vooraan twijfelden niet en reden stijf door naar de spurt! In de spurt haalde Martine het makkelijk van de Italiaanse Bastianelli.
Door haar zege, wordt Martine ook de nieuwe leider in het algemene klassement, het tussensprint-klassement en het puntenklassement.
Martine; Dit kan niet anders da de mooiste dag van mijn carrière zijn! In mijn 2e carrière ben ik tot de wereldtop beginnen te behoren en na heel lang wachten en heel lang werken kan ik eindelijk nog eens juichen. En het is een mooie ook! Ik voelde me zo sterk vandaag. Ik heb gereden zoals ik graag koers... De beuk erin en afzien! Deze dagzege was het allerbelangrijkste voor mij. Dat ik de nieuwe leider wordt maakt het alleen maar mooier.
Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik teleurgesteld was door mijn niet-selectie voor het WK, en met deze zege kan ik alleen maar duidelijk maken dat ik mijn plaats in de selectie wel waard zou zijn geweest!

27/08/2010: Martine moest na de ochtendetappe woensdag in de avond nog een korte tijdrit afwerken. Ze deed het super. Ze werd 15e en komt zo in het klassement op een mooie 14e plek. Ook na gisteren, donderdag, wanneer de etappe weer op een massaspurt uitdraaide, stond ze nog op deze mooie plek. Met de lastige rit van vandaag in het vooruitzicht, komt er misschien een kans om verder naar voor te schuiven in het klassement. Morgen eindigt Trophée D'or.
Stijn stond gisteren aan de start in het criterium te Aarschot. 50 ronden van 1,4km met maar 2bochten, goed voor 70 loodzware km's. De premies zorgden er voor dat er van in het begin enorm hard werd gereden en al vroeg was er een ontsnapping van Jeremy Yates. Hij dulde even het gezelschap van een paar medevluchters, maar ging al snel solo. In de achtervolging vormde zich een groepje van een 12tal renners, maar pas toen hieruit een 5tal kon wegrijden kwam er wat spanning in de wedstrijd. Op 20ronden van het einde was Yates eraan voor de moeite. Onmiddelijk ging een duo aan de haal. 2 Stijnen ontbonden hun duivels. Achteraan werd er even getwijfeld en al snel liepen de 2 een halve ronde uit. In een spurt met 2 was het uiteindelijk Stijn die zijn 6e zege van het seizoen behaalde.

25/08/2010: Martine werd maandagavond laat op de hoogte gebracht dat ze dit jaar niet geselecteerd is voor de wereldkampioenschappen in Australië. Toch een ontgoocheling na een jaar waarin ze zichzelf herontdekte en gedurende het seizoen met de beteren mee bergop reed. Zo getuige haar bergtrui in de Giro die ze maar liefst 6dagen kon houden en haar knappe eindresultaat in de Trofeo Binda en de Vuelta de Birra.
Martine; "Niks aan te doen é... Ik kan me er alleen maar bij neerleggen en antwoorden met de pedalen. Ik wist dat het moeilijk zou zijn, want er zijn nu eenmaal selectiecriteria die op voorhand opgesteld zijn, maar het had een mooie beloning geweest voor een jaar hard zwoegen."

De dag later starte ze in Trophée D'or. In de openingsrit werd Martine knap 4e.

23/08/2010: Martine behaalde in de GP Plouay een knappe 11e plek. Na een wedstrijd waar Vos, Johanssen, Arndt en Pooley de wet dicteerden spurtte ze uiteindelijk voor de 10e plek. Een week voordien had Stijn zijn BK tijdrijden afgewerkt. Op een moordend zwaar parcours en in enorm barre weersomstandigheden werd Stijn knap 7e op minuut van de winnaar.
Maandag stond Stijn, na een ontgoochelend BK op de weg aan de start in Geetbets. Met een stormwind die nooit afnam, was het moeilijk koersen en was het moeilijk om een goede ontsnapping op poten te zetten. In de finale kon er 4man wegrijden, zodoende dat Stijn als winnaar van de spurt van de achtervolgers 5e werd.

12/08/2010: Indien Martine vandaag haar top 10plaats wou vasthouden stond er vandaag een belangrijke tijdrit op het programma. Op een heel lastig parcours, echt iets voor krachtpatsers, moest ze zien zo weinig mogelijk tijd te verliezen om haar mooie klassement te behouden.
Uiteindelijk werd Martine vandaag 40e in de tijdrit. Veel beter dan ze ervoor verwacht had. In het algemene klassement zakt ze wel naar de 14e plek, maar toch is ze hier tevreden over. Met nog 2 ritten is nog alles mogelijk.

11/08/2010: Martine ziet haar conditiecurve in Frankrijk elke dag omhoog gaan. Gisteren was ze aandachtig mee toen de kleppers, op Vos na in een waaiertje wegreden. Een 10tal reed een voorsprong van meer dan 3' bij elkaar en mocht sprinten voor de overwinning. Martine legde beslag op een knappe 5e plek. In het algemene klassement staat ze voorlopig 9e. Morgen staat er een tijdrit van 25km op het programma. Hierin zal het klassement eens goed door elkaar geschut worden.

10/08/2010: Stijn starte vandaag in de avondkoers in Hoeleden. Met goed 100 waren ze en al in de eerste ronde ontstond een kopgroep van 13. Stijn ging in de achtervolging met een 6tal en kwam enkele ronden later aansluiten alsook nog een groepje een paar ronden later zodat we 26 leiders hadden. In de finale waren er vele uitvalspogingen, maar het was wachten tot op goed 2ronden van het einde. Stijn reed samen met Tony Driessen weg uit de kopgroep. In een mum van tijd reden ze 20" bij elkaar en door de goede verstandhouding bleven ze uit de greep van het achtervolgende groepje. In de spurt stond er geen maat op Stijn, die zo zijn 5e zege van het seizoen behaalde.
Martine mocht vandaag op het podium in Frankrijk als winnares van een tussenspurt. Het was echter een etappe zonder verhaal. Een eenzame vluchter die de hele dag voorop reed en gegrepen werd in de finishzone... Martine werd 16e in een spurt waarin toch enkele tijdsverschillen te noteren waren. Morgen staat er een tijdrit van bijna 25km op het programma. Het klassement zal morgenavond dan ook goed door elkaar geschud zijn.

09/08/2010: Terwijl Martine in Route de France zit kwam Stijn dit weekend 2keer in actie. Zaterdag werd hij na een lange ontsnapping 4e en zondag eindigde hij op een superzwaar parcours in Meerbeke 14e.
Martine zette zondag aan in de proloog van Route de France. Door de enorm lange vermoeiende en drukke reisdag die ze had om aan de start te raken was het gevoel op de fiets niet geweldig. Ze kon haar stempel dan ook niet drukken op een mooie uitslag in deze proloog. In de eerste etappe werd ze na al het voorbereidende werk dat ze leverde voor Giorgia nog knap 10e. Giorgia werd uiteindelijk met een banddikte geklopt en werd knap 2e.

05/08/2010: De ronde van Vlaams-Brabant zit er alweer op voor Stijn en zo heeft hij na zijn polsbreuk zijn 2e etappewedstrijd tot een goed einde gebracht. De voorlaatste etappe bleek achteraf de enige etappe te zijn waar vluchters beloond werden en zo verschuivingen konden teweeg brengen in het klassement. Een kopgroep van 11 kon spurten voor de zege in Betekom. Op de laatste dag was een kopgroep van 12 met hierbij Stijn smaakmaker van de rit. Stijn sprokkelde punten bij elkaar in het bergklassement en kwam zo uiteindelijk op een 4e plek in dit klassement terrecht. Het jammere was echter dat alles in het werk gesteld werd om ook deze ontsnapping ongedaan te maken. In de laatste ronde kwam alles weer samen en gingen ze naar een massaspurt. Stijn, die zich leeggereden had om de ontsnapping te dragen en proberen voorop te blijven liet het peleton gaan, en zag zo ook een mooie eindklassering aan zijn neus voorbij gaan.
Martine kwam 's zondags in het limburgse Kortessem aan de start. In een erg gesloten wedstrijd was er voor haar geen ontkomen aan. Toen er in de finale 2meiden wegglipten liet ze begaan en dus was het spurten geblazen voor de 3e plek. Martine werd 4e.

30/07/2010: Nadat Stijn moe en een beetje ziek uit de ronde van Luik was gekomen stond hij woensdag weer aan de start van de ronde van Vlaams-Brabant. De eerste etappe in Lubbeek kreeg een paar serieuze hagelbuien te verwerken, maar toch deerde het de renners niet om serieus door te koersen. een kopgroep van 4 renners hield stand in de laatste ronde. Een achtervolgend trio op 35sec stak het peleton ook nog de loef af. Deze mochten nog eens 5" later spurten voor de 8e plek. Stijn plaatste zich 11e en werd 18e in de etappe.
De 2e dag was een maat voor niks. een razendsnelle etappe met een paar hellingen. De kroniek van een aangekondigde massaspurt. Stijn deed niet mee in het gewring en werd 57e. Op dag 3 staat een tijdrit van 11km op het programma te Rotselaar. Daar zal het klassement in een mogelijk eerste definitieve plooi gelegd worden.

Voor Martine was het criterium in Herentals na de giro weer haar eerste optreden. Ze werd knap 2e nadat ze een hele koers met 6 voorop reden. Reactie van Martine volgt later...

19/07/2010: 3 Etappes zitten er ondertussen op voor Stijn in de ronde van Luik. Na zijn lange afwezigheid een onzeker avontuur. Hoe is de vorm, hoe groot de achterstand. Redelijk groot bleek in de 1e etappe. Vooral de afstand en de harde finale werden Stijn teveel. Maar al in de 2e etappe voelde Stijn beterschap. Nog altijd moest hij tijd toegeven maar het gevoel was al beter. Vandaag was het nog beter. Stijn reed lange tijd mee vooruit in de wedstrijd. Pas in de finale werd de kop terug gepakt en nog reed Stijn vlotjes mee in het peloton. Er zijn nog 2 dagen te gaan. En het blijkt dat deze 5 daagse een goede basis gaat leggen voor de rest van het jaar.
Stijn: Vandaag voelde het eindelijk weer goed. Ik ben super content mee te hebben gezeten in de kopgroep op dit zware parcours. Ik voel me alsof ik gewonnen heb. En dat is ook wel een beetje zo na 6 weken buiten strijd. Nog 2 dagen te gaan en ik hoop nog elke dag te verbeteren.

13/07/2010: De Giro Donne zit erop en Martine is weer thuis. De laatste 2 dagen verliepen nog goed voor Martine. De rit naar de Stelvio ging het goed. Martine reed op de Stelvio lang voor een 17e plaats maar kon met nog 7 km te gaan haar groepje niet blijven volgen. Uiteindelijk een 31e plaats op 2750 meter was naar tevredenheid van Martine zelf die uiteindelijk geen echte klimmer is. De laatste dag werd er weer alles op de sprinter Bronzini gezet. Gauss reed een goede wedstrijd waarbij alles goed gecontroleerd werd. Helaas stuurde de organisatie het peloton verkeerd waardoor er met nog maar 10km te gaan herstart werd. Een nog chaotisch einde dus. Maar met behulp van Martine en Martisova werd Bronzini toch nog netjes afgezet op de laatste lijn. Helaas kon ze het niet afmaken. Maar met nog een 3e plaats was uiteindelijk iedereen wel tevreden.
Mara Abbot heeft uiteindelijk de Giro gewonnen voor Judith Arnth en Wereldkampioene Guderzo.
Martine; De Giro was een geweldige ervaring. Zeker in een Italiaanse ploeg. Ik begon heel sterk en voelde me goed in vorm. De Bergtrui 5 dagen mogen dragen was een mooie extra voor mij en mijn ploeg. In de 1e 2 zware etappes deed ik altijd mee van voren en dat gaf mij veel moraal. Helaas kwam ik hard ten val. Ik heb het zelf kunnen bekijken op de Rai Sport en moet zeggen dat ik daarna alleen maar blij was dat ik niets ernstigs had opgelopen. De dag naar mijn val was ik erg ziek. Maar ook dat hoort bij een ronde. De hele morgen moest ik overgeven en tijdens de wedstrijd heb ik niets kunnen eten. Als je dan 2 cols moet beklimmen is dat niet zo evident. Uiteindelijk is het elke dag beter gegaan en herstelde mijn lichaam erg snel. De dag op de Stelvio was dan ook naast een zware ook een mooie ervaring. Nu ga ik rusten. Eerst een week niets doen en dan terug opbouwen naar de Route de France. Ook een zware en lange rittenkoers. Maar nu is het tijd voor Stijn en mijn sociale leven.

Foto's van de Giro Donne via de fotopagina.

09/07/2010: De rit naar Livigno was spek voor de bek van de echte berggeiten. Een rit van 90km, met alleen maar bergop. Tot half weg de eerste klim werd een mooi tempo gereden, maar al snel werden de bussen gevormd. Voor Martine, die nog sukkelt met de naweën van haar val was het een betere dag dan gisteren, maar forceren zou toch niks uithalen. Ze behaalde de finish in een grote groep op ruime achterstand van de Mara Abott. Met morgen een rit met aankomst op de befaamde Stelvio nemen de dames ook direct afscheid van de bergen om zondag nog een relatief vlakke etappe af te werken.

08/07/2010: Martine maakte vandaag een slechte dag mee in het peleton. Door de naweën van haar val ging het voor geen meter. Al snel kwam ze in een klein groepje terrecht en liep ze op ruime achterstand binnen.
Martine; Ik heb gisteren een enorme klap gekregen en mijn hele lichaam is uit zijn lood geslagen. Met last van vooral de rechterheup was het onmogelijk om in deze zware rit waarin we direct van de start bergop moesten, mee te kunnen met de besten. Ik vond mijn ritme niet en zag af. Hopelijk gaat het morgen na een hopelijk goede nachtrust beter.

07/07/2010: Voor Martine was de 2e bergetappe een domper op alle feestvreugde die ze al mocht meemaken met haar groene trui. Nadat ze in de eerste bergetappe haar trui met succes verdedigde kwam Martine gisteren zwaar ten val in de finale. In een afdaling op minder dan 3km van de meet ging ze in een bocht onderuit. Op dat moment reden ze met een 30tal rensters aan de leiding. Martine is geraakt aan de heup, elleboog en schouder.

06/07/2010: Stijn hernam gisteren na 5weken inactiviteit de koersen weer. Hij reed in Herenthout, waar 170 vertrekkers aan de start stonden altijd goed voorin het peleton, maar mengde zich in het begin van de wedstrijd niet met de debatten. Gevolg was dat er 23 renners een hele wedstrijd voorop reden. In de voorlaatste ronde ondstond er een achtervolgend groepje met Stijn. In de laatste ronde kregen ze een gelost groepje te pakken en mochten spurten voor de 16e plek.

05/07/2010: Nadat er gisteren in de giro een tijdrit werd afgewerkt waar Martine in de buik van het deelnemersveld eindigde. Was het vandaag nogmaals een kans voor de spurters om uit te maken wie de snelste van het pak is. In een snelle en eigenlijk geschiedenisloze etappe kwam het tot de voorspelde massaspurt. Teutenberg nam haar 4e overwinning op rij...Giorgia werd 4e.Martine, die nog altijd in de bergtrui rijd als leidster in dit klassement eindigde in de buik van het peleton. Morgen staat er een rit op het programma die Martine wel zou moeten liggen. Ze kijkt ernaar uit, naar de eerste bergjes in deze giro! Morgen kan het echte werk beginnen!

03/07/2010: Martine begon gisteren aan een voor haar nieuwe wedstrijd. De ronde van Italië... In een kort ritje van 60km moest er licht geklommen worden, maar toch draaide de rit uit op een massaspurt. Aangezien in deze giro alles op sprintster Bronzini en klassementsrenster Pucinskaite gezet word is Martine haar taak duidelijk, Giorgia afzetten waar ze moet zijn. Gisteren lukte dit en had het een 2e plek tot gevolg. Mooi, maar wat het feest helemaal compleet maakte was de leiding in het bergklassement voor Martine. Zij is zeker dat ze deze trui kan houden tot maandag.
In de 2e etappe vandaag werd het weer een massaspurt, en weer was Giorgia 2e. Deze keer kwam de fotofinish er aan te pas, maar het wil tot nu toe nog niet lukken voor haar. Met morgen een tijdrit op het programma zullen de kaarten voor het klassement deels geschut worden, en dan is het op naar maandag...voor alweer een massaspurt?

03/07/2010: Stijn is ondertussen weer aan het trainen en gaat woensdagavond terug hernemen in Herenthout. Met de pijn die hij nog voelt kan hij rustig trainen, en de mobiliteit van de pols is ook stilaan aan het terugkomen.... Hij hoopt woensdag zonder problemen te kunnen zien waar hij staat na toch wel 5weken inactiviteit.

30/06/2010: Door aanhoudende computerproblemen is onze site helaas niet altijd up to date. Onze excuses hiervoor. Maar we hebben niet stilgezeten. Martine reed een verdienstelijke Ster Zeeuwse eilanden. In de proloog had ze helaas wat materiaalproblemen waardoor ze genoegen moest nemen met een 41e plaats. Maar de dag erna mocht ze het podium op na een 3e plaats in de sprint van een selectieve groep. De laatste dag was het weer pech die martine van het podium hield, naast vele sterke rensters natuurlijk. De wind was in de finale iets sterker dan Martine en ze werd dan ook letterlijk weggeblazen. Aangezien de groep door het zware weer was uitgedund tot maar 13 rensters werd ze nog 12e in de laatste etappen en 14e in het eindklassement.

Afgelopen zaterdag werd dan het NK verreden. Een lastige wedstrijd omdat Martine zonder teamgenoten moet starten. Andere teams daarintegen staan met 8 tot 10 rensters aan de start. Niet simpel. Het regende dan ook aanvallen van de ploeg van Vos. Martine kon niet met iedereen mee springen en maakte misschien niet de beste keuzes. Op het moment dat het echt moest gebeuren raakte ze volledig ingesloten op de kasseien. Na een achtervolging op de elite groep zag ze dat Vos was gevlogen. Dat bleek ook definitief. Uiteindelijk zat er nog een 6e plek in.

Matine; Het NK is en blijft een lastige wedstrijd als je alleen bent. Ze kunnen met je spelen wat je wilt. Ook dan nog een het lastige parcours zat me wat tegen. Ik voelde me super goed en had zeker met Vos meegesprongen mocht ik niet volledig verkeerd zitten. Maar ook dat is een onderdeel van de koers. Altijd goed zitten op elk moment. Het mocht dus niet zijn. Maar nu ga ik op naar de Giro waar ik stillekes hoop mijn goede vorm nog te hebben.
Stijn zal binnenkort ook weer in actie komen en ik ben daar blij voor. Hij heeft lang genoeg stil moeten zitten. Hij is terug goed aan het trainen en heeft weinig last van zijn pols gelukkig. Ik denk dat hij nog een mooi najaar gaat draaien.

17/06/2010: In de Bira bleef het honden weer. Alle dagen moest Martine door de regen koersen. De 3e dag was het een klimtijdrit. Voor Martine een kwestie van haar top 10 te onderhouden wat ze netjes deed. In de namiddag werd alles gezet op sprinter Bronzini. Het enige wat Martine moest doen was haar punten pakken voor haar trui wat ze ook deed. In de finale lag helaas nog een pittige klim die niet in het rondeboek stond. Het gevolg was dat Giorgia niet mee kon met de besten in de finale. Na nog een ultime poging van Martine zelf om de groep terug te brengen in de finale werd Giorgia 11e. Martine kwam 7 seconden te kort om het gat te dichten. Wel een geweldige samenwerking van de ploeg wat ook voelde als overwinning.
De laatste dag was ook 1 van de zwaarste. Martine voelde zich weer sterk en kon zich handhaven bij de besten op de zware klimmen. Alleen op een zeer lange klim moest ze even afhaken op het laatste. Maar met nog wat rensters kon ze vooraan terug komen. 3 rensters wisten deze dag te ontsnappen en Martine kwam als 7e over de finish. In het algemeen klassement als 9e wat voor Martine de 1e keer top 10 was in een etappekoers bergop. Ook de trui van de meta volantes mocht mee naar huis.

Vandaag start Martine dan alweer in de Ster Zeeuwse eilanden om haar goede vorm te onderhouden. Een 3 daagse etappe wedstrijd door het mooie Zeeland is een perfecte training. Ze zal deelnemen met RABC als gastrenster.

Stijn zal de komende weken nog niet in actie kunnen komen. Hij zal zijn trainingen eerst herpakken en bekijken wanneer hij terug klaar is voor de rugnummer. Hij heeft bijna geen last meer en zal dan ook snel het gewone leven weer op kunnen pakken. Werken en terug trainen.

11/06/2010: Het is echt hondenweer in Spanje, maar dat nam niet weg dat het vandaag weer een geannimeerde rit was. Martine pakte de volle buit in de eerste tussenspurt en zit zo wat vaster in het blauw en maakte later in de rit ook deel uit van een kopgroep van 10 met hierbij alle grote namen. Een tweetal mocht spurten voor de overwinning, en hierachter reed Martine naar een mooie 5e plaats. In het algemene klassement schuift ze ook 2plaatsjes op naar een 5e plek.

11/06/2010: Martine stond gisteren aan de start van de eerste etappe in de Bira. In helse weersomstandigheden kregen de dames omstandigheden uit de hel van het noorden voor de wielen geschoven. Met gevaarlijke bochten en een helse kasseistrook waren er meerdere gevaarlijke punten op het parcours. Het werd een etappe met vele ontsnappingspogingen, maar toch uiteindelijk een massaspurt. Martine, die in dienst reed voor Giorgia, die 2e werd, werd zelf nog knap 7e. Aan haar meerdere ontsnappingspogingen hield ze de trui van de Metavolantes over.

08/06/2010: Vorige week is mijn ex ploeggenote, Marina Romoli betrokken geraakt bij een zwaar ongeval.
Marina was samen met haar vriend Matteo en nog een renner aan het trainen. Marina bereidde zich voor op de komende wedstrijden en was sprints aan het trekken. Tijdens 1 van die sprints ging het mis en reed een plaatselijke bewoner met haar auto in op Marina. De gevolgen waren verschrikkelijk. Marina haar volledige rechter gezichtshelft werd naar de andere kant verplaatst en ze brak haar gezicht op meerdere plaatsten. Kaak, oog, neus etc. Ook brak ze een paar ribben. Maar het ergste was dat Marina haar rug brak op 2 plaatsen. Marina is met een traumahelicopter vervoerd en de artsen hebben 9 uren haar geopereerd aan het gezicht. Dit is goed verlopen. Marina is een tijd in kunstmatige coma gehouden. Gisteren hebben de specialisten haar rug bekeken tijdens een lange en zware operatie. Deze operatie is goed verlopen maar de hoop op lopen is wel weg.
Vandaag (8/6) zal Marina van de kunstmatige beademing worden afgehaald en mag ze proberen op eigen kracht te ademen.

Het is een zware strijd voor Marina, Matteo en haar familie. Ook voor Marina haar vrienden en ploeggenoten. Marina zal alle steun nodig hebben die er is. Mocht u haar willen steunen met een berichtje doe dit zeker. Stuur mij een mail en ik zal zorgen dat ze deze ontvangt (een beetje vertaald) allen te samen! Het zal haar goed doen dat niet alleen Italie meeleeft!!!

07/06/2010: Gisteren stond er een 1.2 wedstrijd op het programma in Spanje. In en om Durango was een lastig parcours uitgetekend dat ervoor zorgde dat in de finale 10rensters voorop raakten. Martine werd uiteindelijk 12e.

06/06/2010: De WB in Spanje was aan zijn eerste organisatie toe en dit ter vervanging van de WB in Canada. Een relatief vlakke wedstrijd waarin weinig gebeurde. Een 3tal dat oorspronkelijk een 4tal was met hierbij Martines ploeggenote Elena reed weg in de finale. Voor de ploeggenote van Martine ging het vooraan te snel zodat er nog 3rensters over bleven. Giorgia werd uiteindelijk 5e, Martine 15e.
Martine; Jammer, maar het is nu zo...We hadden hier podium kunnen rijden met Giorgia en dat is niet gelukt. Ikzelf moest in volle spurt een paar keer fiks in de remmen en verloor zo al mijn kansen om nog een mooie top 10plaats te rijden.

03/06/2010: Nadat Martine vermoeid uit Tour de L'Aude was gekomen en een week goed gerecepureerd had stond ze gisteren aan de start in Harderwijk. Na enkele kleine ontsnappingspogingen van kleinere groepjes was het met het nummer 95 Martine die afgeroepen werd op de wedstrijdradio als solo vluchtster. Ze reed in een mum van tijd een voorsprong van meer dan een minuut bij elkaar. Een 20km later werd ze pas terug ingerekend. Toen na 80km op het voorspelde moment zich een eerste waaier loswerkte was Martine mee met een bijna voltallige ploeg van Nederland bloeit. De voorsprong schommelde altijd rond de 20" op een achter volgend groepje van 18. Toen deze korter kwamen was het Martine die samen met Marianne Vos en de pas aangesloten Ellen Van Dijk ervandoor ging. De beste zaten vooraan want de voorsprong van de 3 steeg direct richting de minuut. Vos won door een late uitval op 3km van de meet met kleine voorsprong op Martine die Van Dijk klopte in de spurt voor de 2e plek.

30/05/2010: Voor Stijn was het vandaag een pechdag. In de GP Etienne de Wilde wou hij de ontgoocheling van vorige week in Deux-Acren doorspoelen, maar al na 10km kwam er aan de wedstrijd een eind voor hem. Bij het afdraaien van een rondpunt kwam Stijn ten val. Hij probeerde nog een 10tal km om terug te komen tussen de auto's, maar voelde snel dat er iets aan de hand was. Later werd in het ziekenhuis een polsbreuk vastgesteld. Na enkele dagen zal Stijn precies weten hoe lang hij buiten strijd is, maar verwacht word dat hij 5 tot 8weken uit roelatie zal zijn.

23/05/2010: Het zit er op.... Eindelijk! Het was een superzware tour de L'aude dit jaar, eentje speciaal voor de klimmers en doordat in de eerste dagen constant zoveel wind stond was er geen sprake van rustige etappes dit jaar. In de laatste etappes was het op bij Martine, maar ze liet zich toch nog eens van haar beste kant zien in de laatste etappe...moe of niet, ze sprinte mee. In deze laatste etappe werd ze nog 8ste. In een tumultueuze sprint waar ik een paar keer vol in de remmen moest kon ik me plaatsen, maar niet voor de volle 100% mee spurten.

18/05/2010: Vandaag stond de koninginnenrit op het programma in Frankrijk. Er moest stevig geklommen worden. Met van in de start al onmiddelijk klimmende meters vormde zich na 30km, op een 5tal km van de top van de eerste echte klim een elite groepje onder leiding van pocketklimmer Pooley. Een groep van 29 maakte zich los van het peleton en nam meer een meer afstand. Martine, die op een paar kilometer van de top in de problemen was gekomen zat in een groepje hier achter. Ze konden echter nooit de aansluiting maken met het koppeleton en liepen uiteindelijk binnen op 16' van de winnaar. In het algemene klassement staat Martine op een 28e plaats, op 16' van Emma Pooley.
Martine; Het was een moeilijke dag. Het is al van dag 1 zwaar geweest en dat begint zijn tol te eisen. Jammer dat ik het met de top in zicht moeilijk kreeg door de vele aanvallen, en we niet meer terug konden keren. Misschien dat morgen, alhoewel het een even zware rit is, een rustigere dag zal zijn en cervélo zal controleren, maar vanaf donderdag liggen de kansen terug volledig open.

17/05/2010: Het was weer een spel met de wind vandaag in Frankrijk en het was koersen van in de start. Teutenberg moest en zou een ontsnapping forceren en hierin lukte ze ook. Met z'n drieën reden ze de hele rit voorop met in het peleton naar het einde toe een ontketend cervélo team dat alles in waaiers trok. In de eerste groep bleven uiteindelijk nog een 17tal rensters over waaronder Martine. Zij werd uiteindelijk 11e. In het algemene klassement schuift ze door het ontbreken van enkele klassementrijdsters op naar de 8e plek.

16/05/2010: Een dag na zijn 3e zege in Helchteren was het weer feest voor Stijn zijn supporters. Een al in de 2e ronde gevormde kopgroep van 24 beslistte over de wedstrijd. Op 2 ronden van het einde brak deze en reden er 15 renners in de spits. Stijn speelde op de verassing en jumpte weg net voor de spurt werd ingezet. Hij haalde zo licht afgescheiden zijn 4e zege van het seizoen binnen.
Stijn; Ik voelde me in het begin echt niet goed en had zere benen van gisteren. Maar doordat we met zo'n grote groep voorop waren was het redelijk rustig meerijden. Ik schoof in de finale goed mee, maar doordat ik niet sterk was, moest ik het slim aanpakken. Toen het tempo even stokte plaatste ik een jump. Ik nam een 50tal meter en kon zo vrij vlot zege vieren.

Voor Martine stond er vandaag een ploegentijdrit op het programma. Het werd uiteindelijk een 11e tijd, wat voor de ploeg een mooi resultaat is. In het algemene klassement staat Martine nu op een 16e plek op goed anderhalve minuut van de gele trui. Met morgen een rit met 2beklimmingen komen de zwaardere dagen er aan en kan het klimwerk beginnen.

15/05/2010: Terwijl Martine in Frankrijk zit, profiteert Stijn hier verder van zijn goeie conditie! In Houthalen-Helchteren was het weer raak na een aantal 2e plaatsen de voorbije wedstrijden. Al in de 2e ronde ontstond de kopgroep van 9 met hierbij Stijn. De koplopers liepen stelselmatig uit en halfweg koers bedroeg de voorsprong 1'50". Toen in het peleton de gang erin kwam was het Stijn die op 6ronden van het einde een ronde alleen wegreed! Hij kreeg Helven en Stevens mee en met 3 moesten ze vechten tegen een sterk terugkomend peleton. Het was spannend, heel spannend. Op 3 ronden van het einde bedroeg de voorsprong nog amper 25". Meter per meter kwam het peleton dichter, maar ze kwamen te laat! De 3 gingen spurten voor de overwinning. Op de lastige aankomstzone was het Stijn die van ver, en van op kop de spurt inzette en afstand nam. Stijn won licht afgescheiden voor Sander Helven en Timothy Stevens.

15/05/2010: Voor Martine stond vandaag na de proloog gisteren de eerste rit in lijn op het programma. Van in de start was het spelen met de wind en werd er snel gereden. Toen na de eerste tussenspurt zich een kopgroep vormde was Martine de laatste die nog de jump kon maken om vooraan aan te sluiten . Van een maximum voorsprong van 6" schoot er aan de aankomst nog 1'16" over. Martine sprinte zich uiteindelijk naar een 4e plek.
Martine; Ik had er zin in vandaag, maar met die wind was het enorm lastig rijden. In de ontsnapping draaide het goed, maar dat maakte de koers niet minder lastig. Iedereen was moegstreden op het einde. In een zeer snelle spurt ging het allemaal razendsnel. Ik ben content met mijn 4e plek...al wil ik meer! Ik verkeer in goede conditie, dus ik kijk wel uit naar de dagen na de ploegentijdrit morgen.

13/05/2010: De 2e wedstrijd voor de BVB stond op het programma in Kampenhout. Stijn was enorm actief in de plaatstelijke rondes in en rond Gelrode, maar echt verschil kon er niet gemaakt worden. Tot na de beklimming van de meesberg een 5tal wegreed met Stijn. Ze liepen nooit verder uit dan 40" en hoe hard ze ook vochten, op anderhalve ronde van het einde waren ze eraan voor de moeite. Een kleine ontsnapping nog van een 5tal hield wel stand, maar het was het grote peleton dat spurte voor de zege.

12/05/2010: Na zijn 2e plek van zaterdag en de winst van Martine zondag, stond Stijn gisteren weer aan de start van de regionale wedstrijd in Mal-Tongeren. Al in de 2e ronde ontstond er in schuifjes een kopgroep van 11 met Stijn hierbij. De voorsprong bleef lange tijd rond de 30" hangen, maar tegen halfweg koers was deze opgelopen naar een dikke minuut. Er kwamen wel reacties uit de achtergrond, maar geen enkele kon de vluchters bedreigen. Tot in de voorlaatste ronde bleven de vluchters goed samenwerken, en het was Stijn die in de voorlaatste ronde op de enige helling in het parcours in de aanval ging. De kopgroep werd herleid tot 8 door deze actie, maar weg raakte Stijn niet. In de laatste ronde probeerde hij het weer op de beklimming, en reed even aan de leiding. Toen in de afdaling de rest van het groepje terugkwam ging Stevens onmiddelijk door. Hij nam 100m en hield op de meet nog een fietslengte over op een nog sterk opkomende Stijn, die weer op de 2e plek strande.
Stijn; Ik ben natuurlijk niet anders dan tevreden over mijn resultaten van de laatste weken, maar als je er zo dikwijls zo dichtbij bent is het wel een beetje balen. Maar er komen de volgende weken nog genoeg koersen aan waar ik het opnieuw kan proberen!

10/05/2010: Eindelijk, dat waren Martine haar eerste woorden, nadat ze juichend over de finish was gekomen in Burcht. Bijna 2 jaar lang mocht ze met veel regelmaat het podium op, maar winnen was niet meer gelukt. Maar gisteren in het Antwerpse Burcht lukte het dan toch. Op een bochtig maar snel parcours was het een enorm aantrekkelijke wedstrijd met vele aanvallen. Martine was duidelijk goed en ging regelmatig in de aanval. Maar als je goed bent zitten ze snel op je wiel en dus was wegrijden bijna onmogelijk. Maar door er een kei harde wedstrijd van te maken lukte het in de finale toch om met 2 anderen weg te rijden. De 3 reden snel een comfortabele voorsprong bijeen. Maar Martine wilde het niet op een sprint laten aankomen en reed voor het ingaan van de laatste ronde alleen weg. Zo wist ze na 100 km solo aan te komen.
Martine; Vandaag had ik super benen. Maar de gehele conditie is terug goed. Het was lastig weg te komen. Ik weet niet hoe vaak ik het wel niet heb geprobeerd. Maar steeds kwam het peloton terug op het wiel. Wel merkte ik dat het bij velen steeds lastiger ging terwijl ik zelf nog niet vermoeid was. Na in de finale een paar keer een kopgroep te hebben terug gehaald wilde ik niemand meer laten rijden zonder mij. Op 4 ronden van het einde was het dan zover dat ze me lieten gaan. Ik heb vol doorgereden en mijn medevluchters afgemat. Met nog 6 km te gaan op de hellende aankomststrook ben ik weggereden. Ik wist dat ik kon winnen, maar wilde alleen aankomen. Gewoon omdat ik ervan wilde genieten en omdat ik nooit op deze manier win. Deze aanvallende stijl heb ik afgekeken van Stijn en vond het zalig ook eens zo te kunnen koersen. Ik had aanvallend en sterk gereden en werd beloond.

Foto's van Burcht en Zutendaal via de foto pagina!

08/05/2010: Na hun stage in Toscane was het voor Stijn vandaag zijn wederoptreden in Zutendaal. Met een groot pak op de smalle weggetjes ging Stijn niet wachten tot er iets zou gebeuren en na 3ronden kwam hij in de spits van de koers door een versnelling van Vanbilsen. De 2 liepen snel een dikke halve minuut uit en in het peleton was het constant onrustig. Toen het peleton 50" achterstand had ontstond er een achtervolgende groep van 12. Doch de verstandhouding goed was bij deze groep moesten ze toch 4ronden rijden vooralleer ze bij de koplopers waren.
In de finale 2ronden was het een constante van demarages, en het was wachten tot in de laatste halve ronde vooralleer Helven wegreed. Hij wist zich gesteunt door 2ploegmakkers die Stijn kort op het wiel reden en kon zo naar de zege rijden.
Stijn; "Ik probeerde 2keer naar Helven toe te rijden in de finale, en dat leek me ook 2keer te lukken...maar elke keer kwamen de andere renners van Davo met alles in hun wiel terug, dus hield ik de benen stil. Misschien dom van mij, maar doorrijden om met 2renners van Davo in de spits te komen was voor mij geen optie. In de laatste km zette ik nogmaals alles op alles in de hellende strook voor de aankomst, maar ik ontplofte een beetje net voor de top en kwam zo een kleine 50m te kort voor de zege. Jammer, maar ik ben super tevreden met mijn zoveelste podiumplaats al dit seizoen.

06/05/2010: Door een probleem met de server zijn we even niet up to date geweest. Maar dan nu weer back online en dus eventjes bijpraten. In Roeselare reed Stijn nog een heel sterke wedstrijd. Hij zat altijd mee van voor en miste bijna geen enkele ontsnapping. Alleen in de finale reden er 8 renners weg. Hij kon niet meer mee en moest laten gaan. Hij werd nog 12e en met die plaats staat hij nu 4e in de Beker van Belgie! Een opsteker voor de volgende Bekerwedstrijd!
Na Roeselare vertrokken Martine en Stijn dan voor een welverdiende stage naar het mooie Toscane. Daar werd een basis duurtraining stage afgewerkt. Vele uurtjes maken dus in het heuvelachtige Toscane. Voor Martine de 4e keer daar en voor Stijn de eerste. Maar nu al zeker niet de laatste. Met maar 1 dag slecht weer werden er 5 lange dagen gemaakt met de nodige hoogtemeters. Verder werd er gerust en genoten van de Toscaanse cultuur.
Nu staan er de komende tijd weer veel koersen op het programma voor beiden. Martine vertrekt naar Zuid Frankrijk voor de Tour de L'aude terwijl Stijn hier zijn koersen gaat afwerken.
Foto's van de Stage zijn te vinden via de foto pagina.

24/04/2010: De Waalse Pijl was voor het eerst in al die jaren voor Martine geen teleurstelling. De koers die haar nooit lag verliep niet slecht. Ondanks de mindere vorm zat Martine tot 12 km van de finish in de eerste groep. Door een schakelfout van een andere renster op de laatste beklimming voor de Muur moest ze bijna voet aan grond zetten. Daardoor miste ze de eerste groep van 18 rensters.
Martine; Door zo een dom foutje van een renster mis ik met zekerheid de eerste groep. Ik was niet goed genoeg het gat te dichten. Maar denk dat als ik tussen de wielen had gezeten ze me ook zeker niet hadden gelost. Maar al met al ben ik wel tevreden. Nu is het rusten en daarna vertrekken Stijn en ik samen naar Toscane om veel kilometers te maken. De basis herstellen en terug opbouwen naar de Tour de L'aude waar ik fit aan de start wil staan.

18/04/2010: Na zijn overwinning van gisteren maakte Stijn een grote kans om het bijkomende klassement te winnen dat over 2dagen gespreid was. Met een deel minder deelnemers aan de start was het al van in de 2e ronde raak. Een kopgroep van 9, met toch namen als Willems, Verboven en Vanderaerden was samen met Stijn weggereden. Al snel was duidelijk dat de er van achter uit renners van goede huizen moesten komen om het gat nog te dichten. Wat ze ook probeerden, de kopgroep werkte goed samen en liep stelselmatig uit.
Bij het ingaan van de laatste ronde was het Stijn die het spel op de wagen zette, en 3metgezellen meekreeg. Ze gingen met z'n vier naar de streep en in een van ver ingezette spurt waar Stijn te vroeg op kop kwam werd Stijn 3e. Na zijn overwinning van gisteren meer dan voldoende om het overkoepelende klassement te winnen over de 2dagen gespreid.

18/04/2010: Na een resem ereplaatsen was het gisteren raak voor Stijn. In Beauvechain kwam hij solo aan. Het was een zeer gesloten wedstrijd waarin het wachten was op een deftige ontsnapping tot op 4ronden van het einde. Stijn ging samen met Pardini, Pratte en een 3e waalse renner op pad, maar de voorsprong bedroeg nooit veel. Het leek een massaspurt te worden, maar op 2km van de meet achtte Guy van Broeckhoven zijn moment gekomen. Niemand reageerde en hij leek dan ook op weg naar de zege. Tot Stijn zijn moment gekomen achtte... Onder de rode driehoek plaatste hij zijn aanval en ging in een mum van tijd op en over Van Broeckhoven om zo solo naar zijn eerste overwinning van het seizoen te fietsen.
Stijn; Ik voelde me vandaag niet super, maar werd beter gedurende de wedstrijd. Toen we op 4ronden van het einde met 4voorop raakte voelde ik dat het stilaan beterde, maar toen we 2ronden later werden ingelopen dacht ik dat het beste eraf zou zijn. Toen Davy Delme kwam vragen of ik meespurte gingen we samen iets proberen. We reden samen naar voor en toen gaf hij me een teken dat ik moest doorzetten... Ik ben supercontent! Ook door de manier waarop de ploeg rijdt...als een echt team!

13/04/2010: Martine is weer terug thuis na een nogal dramatische ronde van Drenthe voor team Gauss.
De eerste wedstrijd verliep nog aardig met een 4e plek voor Bronzini. Maar het team had toen al slecht nieuws te verwerken gehad. De ploegleidster zou naar huis moeten door problemen thuis. Aangezien het team een nogal hechte groep is geworden viel dit bij iedereen zwaar. Niet het feit dat ze naar huis moest maar wel de redenen. De wereldbeker 2 dagen later zou nog worden gedaan door de ploegleidster. Daarna zou ze direct door Stijn in Amsterdam op Schiphol worden afgezet. De wereldbeker verliep tacktisch redelijk goed. Bronzini zat in een goede ontsnapping die standhield tot het einde. Helaas miste Martine een aanval van 4 rensters die uiteindelijk ook nog wisten aan te sluiten bij de kop. Giorgia wist het podium te bereiken en dus uiteindelijk mochten we een beetje tevreden zijn. Maar dit alles werd overschaduwd door een verschrikkelijk ongeluk van Elena. Ze bleek met 45 km per uur door de achterruit te zijn gevlogen van een volgwagen. Deze bleek een stuurfout te hebben gemaakt die voor Elena niet meer te ontwijken was. Elena werd met zware snijwonden in het gezicht afgevoerd naar het ziekenhuis in Emmen waar ze haar direct hebben moeten opereren.
Martine; Het was een zeer lastig weekend mentaal. Ik ben na de wereldbeker direct naar het ziekenhuis gegaan om te tolken. Van 4 tot laat in de avond ben ik bij Elena geweest die zich niets kon herinneren.
De dag erna zijn we nog wel gestart maar het liep bij niemand meer zoals het moest. Alleen ik wist nog de finish te bereiken. Daarna is mijn hele team weer direct naar het ziekenhuis gegaan zoals de dag ervoor. Ik zelf ben een dag langer in Drenthe gebleven om Elena bij te staan en haar mee naar mijn huis te nemen.
Het gaat fysiek goed met haar. Ze heeft last van haar nek en hoofd en natuurlijk van de wonden. Hoe die zullen genezen is de vraag. Het zijn heel grote wonden en de toekomst zal ons vertellen hoe zichtbaar alles blijft. Mentaal is het dan ook niet echt gemakkelijk voor haar. Maar Elena is een sterke!

09/04/2010: Stijn toonde vandaag nogmaals dat zijn conditie meer dan behoorlijk is. In Zonderschot stond hij weer op het podium. Vandaag was het een mooie 3e plaats. In een supersnelle wedstrijd kwam er onder leiding van Stijn in de 4e ronde al een kleine kopgroep tot stand van 8. Enkele ronden later bestond deze uit 22renners, en weg waren ze.
De koplopers werkten goed samen, en de voorsprong werd elke ronde groter en groter. De winnaar zat vooraan! Op 3ronden van het einde achtte Stijn zijn kans gekomen en reed samen met Ronald Winters weg uit de eerste groep. Groot bedroeg de voorsprong nooit, en bij het ingaan van de laatste ronde kwam alles weer samen. Een spervuur van demarrages zorgde er voor dat de kopgroep alsnog uit elkaar viel. Stijn zat goed mee en ging met een 8tal andere de laatste km in. In een langgerekte spurt was het een onbekende Duitser die het net haalde voor Wippert van het Davo team en Stijn.
Stijn; Ik voelde me vandaag echt slecht...Ik was helemaal nog niet gerecepureerd van gisteren en was daarom ook blij dat we snel in de wedstrijd met zo'n grote groep wegreden. Dan zat ik toch iets meer op mijn gemak. Ik had goede en slechte momenten, en in de finale was het meespringen met alles wat bewoog. Ik wou er voor gaan en zou mijn vel duur verkopen. Ik ben dan ook heel tevreden met mijn 3e plaats!!! Maar vooral omdat ik kan tonen dat mijn conditie echt goed in orde aan het komen is. Die eerste seizoenszege kan dan ook niet lang meer op zich laten wachten hoop ik.

08/04/2010: Voor Stijn stond vandaag het provinciaal kampioenschap tijdrijden op het programma. Een discipline die Stijn nooit echt onder de knie had, maar nooit uit de weg gegaan is. Voor het eerst ging Stijn van start in zijn nieuwe provincie...Limburg.
Het was een klein vraagteken of hij er wel iets kon gaan uitrichten omdat de conditie nog niet optimaal is, en met mannen als Hollanders, Willems en Winters aan de start en een parcours van maar liefst 40km zou het knokken worden voor een podiumplek.
Topfavoriet Dries Hollanders haalde het vrij makkelijk voor Stijn, die op anderhalve minuut volgde en Tom Willems.
Stijn; "Ik ben zeker tevreden met mijn podiumplek. Hiervoor had ik op voorhand getekend! Met hardrijders in form als Winters, Hollanders en Willems zou het niet makkelijk worden. Maar het feit dat ik toch een deftige tijd neergezet heb vandaag geeft vooral vertrouwen. Vertrouwen dat het de goede kant uitgaat met de conditie, want als die niet in orde is...dan rijd je ook geen goede tijd."

05/04/2010: Vandaag was een drukke dag voor Stijn en Martine. Martine ging van start in de GP Dottignies en Stijn reed in Retie. Voor Martine was het de dag na een toch zware ronde van vlaanderen een koers met een pak minder druk. Snelheidsduivel Bronzini was diegene die vandaag de druk op de schouders kreeg. Martine kreeg een vrijere rol, en voerde die perfect uit. Ze was vertegenwoordigt in elke ontsnapping en zette zo haar team in een zetel. Maar toen het bleek uit te draaien op een massaspurt werd de kaart Bronzini gespeeld. In een tumultueze spurt die niet makkelijk te regelen was, was het Kirsten Wild die het haalde voor Giorgia. Martine, die Giorgia afzette in de laatste meters werd zelf nog knap 5e na al het werk dat ze deed.
Stijn reed vandaag in Retie en hoopte op een beter resultaat na zaterdag. Al in de 2e ronde ontstond er een kopgroep van 8 met hierbij Stijn. Doordat er elke ronde premies waren werd er in de kopgroep toch een beetje afwachtend gereden en liepen ze nooit verder uit dan 40". Toen een groep van een 20tal renners de aansluiting wou maken, was het Stijn die net half koers een poging deed de kopgroep uiteen te doen spatten, maar na bijna 2ronden alleen te hebben gereden belande hij terug in de ruime kopgroep die een ronde later werd herleid tot 15. In een supernerveuze finale met vele aanvallen was het in de voorlaatste ronde dat er zich een kopgroep vormde van 6. Stijn had de slag gemist en zat met een 4tal op 100m. In de laatste km probeerde Stijn de sprong nog te maken, maar hij kwam te laat. Net op de moment dat hij ging aansluiten werd de spurt ingezet en zo eindigde Stijn 7e.

04/04/2010: Vandaag stond er voor Martine de 2e manche van de wereldbeker op het programma. Na haar mooie 5e plaats van vorig jaar in de Ronde, en na haar mooie 2e plaats vorige week in de eerste manche van de wereldbeker startte Martine vandaag met een enorme motivatie in de ronde. Het was een snelle ronde, door de meestal in het voordeelspelende rugwind waardoor er weinig meiden zich geneigd voelden om de koe de bel aan te binden. De wedstrijd bleef lang gesloten, en het was achteraan dat de deur openstond, deels door het helse tempo, deels door de vele valpartijen die zich voordeden. Martine reed een attente koers en kon zo dus op elk kritiek punt niet verrast worden.
Toen op de Molenberg de Belgische Verbeke in de aanval trok, liet het peleton 2rensters de vrije loop en wachtte tot op de muur van Geeraardsbergen om hun troeven op tafel te gooien.
Er vormde zich een achtervolgend groepje van een 9tal rensters, maar Verbeke hield mooi stand. Martine kwam de muur van Geeraardsbergen niet lekker over en zat in het tweede groepje dat op een handvol seconden van het eerste achtervolgende groepje bleef hangen. Ze spurtte zich nog naar een 14e plek.
Martine; Ik voelde me vandaag best sterk en kon me de hele dag goed vooraan handhaven. Toen Grace aanging met Visser op Molenberg gokte ik op andere rensters van sterke blokken als cervélo en Nederland Bloeit om te reageren en het gaatje te dichten. Maar op de muur had ik even een klein dipje...Ik ging mee met de betere omhoog maar plafoneerde. Ik zat in een groepje dat net niet terug kon komen en sprintte voor de 12e plek. Na vorige week toch een lichte ontgoocheling, ook omdat ik er vandaag gewoon meer van verwachtte. Maar tijd om er te lang bij stil te blijven staan is er niet... Morgen staat de GP Dottignies op het programma en van donderdag tot en met zondag staan er 3 UCI wedstrijden op het programma in Nederland met als hoogtepunt de WB manche van Drenthe.

03/04/2010: Stijn reed vandaag een open wedstrijd in Baal. Een zeer nerveuze bedoening met 230 vertrekkers. Stijn trok samen met Verbist, Nooytens en De Boel al in de 2e ronde in de aanval en bleven vooruit tot op 7ronden van het einde. Toen de groep terug aansloot ontstond er weer een kopgroep, ditmaal in 2x, van een 20tal renners met al in het eerste deel Stijn. In de laatste ronde reden 8renners weg, en in de achtervolging nog eens een 15tal renners. Stijn probeerde de sprong nog te maken naar de 8koplopers, maar kreeg de laatste 50m niet dicht. In de laatste km liet hij het ook lopen en kwam achterin het peleton over de meet.
Stijn; Ik kan me wel voor mijn kop slaan, ook al was ik slecht vandaag, dat er zoveel renners weg kunnen rijden zonder mij. Ik zat gewoon te ver...terwijl ik wist dat ze nog gingen aanvallen en proberen weg te rijden. Een gemiste kans vind ik. Maandag dan maar weer proberen in Retie!

29/03/2010: Wat een dag voor Martine. Na dik 2 weken voorbereiden met zware trainingen was martine op tijd klaar voor de zwaarste periode van het jaar voor haar. Ook de belangrijkste. Met de 2e plaats in 1 van de zwaarste wereldbeker werd het harde werken van de winter beloond. Een verslag;

De wedstrijd was dit jaar een beetje veranderd. In plaats van de langere klim naar Brinzio 2 keer te rijden moesten we eerst naar Luino. Daar was een rondje voor ons uitgetekend met een muurtje erin van een km. Dit mochten we dan nog eens overdoen voor we naar de vertrouwde omging van Brinzio en Cittiglio terug reden.
Op dat plaatselijke rondje in Luino werd alles al uit elkaar gereden. Met 40 rensters reden we richting Brinzio. Daar werd enorm gas gegeven. Bovenop telde ik maar 16 rensters. Wel met alle grote namen erin. Nog 4 rensters konden terug keren maar de rest was bedankt. Maar op dat moment moest de koers nog pas beginnen met de plaatselijke ronden in Cittiglio. Een ronde van ongeveer 15 km met een klim van 3 km. De 1e 2 keer gingen me gemakkelijk af. Constant werd er aangevallen maar echt lastig kreeg ik het niet. Mijn ploegleidster achter mij wist mij te blijven sturen en vooral super te motiveren. Dan op de 1 na laatste beklimming was het oorlog. De ene aanval na de ander. Ik wist me te handhaven bij de eersten maar het koste me veel krachten. Ik wist dat ik het lastig zou krijgen de laatste ronde. En ja, op de laatste klim was het weer vol in de aanval en moest ik laten gaan op ongeveer 1.5 km voor het einde. Maar in mijn oor bleven ze mij stimuleren door te geven. Uiteindelijk wist ik dan de schade te beperken. En in de afdaling zelfs terug te keren naar de kopgroep van 7. In de laatste 3 km was er nog een zware val waardoor ik zelfs nog even weg zat met 2 andere meisjes. Maar de trein van Vos was snel daar. Het werd dus een sprint met de overgebleven rensters.
Ik wist mij goed te plaatsten en in de sprint bergop moest ik alleen Vos (ver) voor laten. Maar natuurlijk voelde dit voor mij net aan als winnen. Mijn eerste wereldbeker podium!!
Mijn motivatie voor Vlaanderen was al enorm maar is nu nog groter. Met een goede dag waar alles meezit is er zelfs een kans om de wereldbeker trui te veroveren.

1 Marianne Vos
2 Martine Bras
3 Emma Johansson
4 Ruth Corset
5 Noemi Cantele

28/03/2010: Martine is vandaag 2e geïndigd in de eerste wereldbekermanche in het Italiaanse Citiglio. In de spurt van een uitgedunde kopgroep moest ze alleen wereldkampioene veldrijden Marianne Vos laten voorgaan. Emma Johansson vervolledigde het podium. Later meer!!!
Stijn werd vandaag knap 4e en ziet de conditie dus in stijgende lijn gaan na zijn ziekte. In een zeer wisselvallige koers haalde Van Melsen het licht afgescheiden voor een groepje dat zich had losgerukt van het peleton. Stijn werd na een late uitvalspoging in de slotkilometers nog knap 4e.

24/03/2010:In toscane is Martine zich aan het voorbereiden op de komende wedstrijden met de Nederlandse selectie. De wereldbekers starten weer. En de eerste zal verreden worden in Cittiglio (Italie) Martine zal deze rijden met haar eigen ploeg. De wedstrijd is een beetje veranderd maar zal nog steeds tot 1 van de zwaarsten uit de reeks behoren.
Martine haar vorm is uitsteken maar ze heeft helaas te maken met een overbelasting van enkele spieren. Of het haar wedstrijd in de war zal gooien is nog niet helemaal duidelijk.
Martine; Sinds begin deze week heb ik last gekregen van een zeer pijnlijke knie en alle spieren daaromheen. Omdat ik niet meer heel intensief moet trainen is het niet helemaal een ramp en kan ik met behandelingen en rust hopelijk herstellen voor zondag. Ik voel dat mijn vorm erg goed is en normaal zal dat mijn herstel ook wel versnellen. Een beetje pijn op de fiets is geen ramp maar we willen geen grotere problemen veroorzaken. Dus train ik nu alleen nog extensief en wat minder bergop.

23/03/2010: Stijn startte zondag weer met koersen na een week van inactiviteit door ziekte. Hij reed de GP Wilfried Peeters te Mol-Sluis. Het was al voor de wedstrijd een triestige bedoening, want het weer zette een donder op het zondags fietsgenot. Regen en wind...
Stijn was de eerste ronden constant goed vooraan te vinden en gaf blijk van goeie benen. Er reed de hele wedstrijd een kopgroep van 10renners voorop die pas in de echte slotfase werden teruggegrepen onder aanvoering van Beveren2000. Een niet te voorkomen massaspurt bracht de beslissing. Dries Depoorter won voor de winnaar van vorig jaar Frederique Robert.
Stijn; Ik voelde me in het begin van de wedstrijd heel goed, maar na een paar ronden kroop de snelheid toch in m'n benen en voelde ik dat ik een dikke week niks gedaan had. maar echt in de problemen ben ik nooit geweest. Ik heb bewust ook niks willen mee forceren omdat ik hoopte dat het zou uitdraaien op een massaspurt. Het draaide uit op een massaspurt, maar doordat ik werd gehinderd bij het uitkomen van de laatste bocht op goed 200m van de aankomst kon ik een kruis maken over een top 15plaats. Maar het was in ieder geval een goeie training na mijn ziekte, en het feit dat ik weinig problemen voelde vandaag brengt toch terug wat rust naar de volgende week toe.

12/03/2010: Stijn zou normaal dit weekend van start gaan in Runkelen, maar ziet af van deze kermiskoers. Stijn zat na Brussel-Zepperen van vorig weekend niet meer op de fiets door een hardnekkige keelontsteking en ontstoken sinussen. Hij hoopt dit weekend op goed weer zodat hij de trainingen lichtjes kan hervatten.
Volgende week staat de interclubwedstrijd te Mol-Sluis op zijn programma! Dit als voorbereidind op het PK tijdrijden waaraan hij zal deelnemen op 08 april.
Martine is vandaag dan weer vertrokken naar Italië. Morgen word haar ploeg aan het publiek voorgesteld en verder zullen ze nog enkele dagen met de ploeg samen een intensief trainingsprogramma afwerken. Volgende week zal ze dan de troepen van oranje vervoegen om zo de laatste trainingen af te werken richting de wereldbeker op 28maart.

08/03/2010: Het was een succesvol weekend voor Ennekens en Bras. Martine reed al een 2e op de zaterdag ,maar zondag deed ze dat nog eens over in de loodzware wedstrijd door het hageland. Stijn reed op zijn beurd de topklassieker Brussel-Zepperen en haalde daar een nette 14e plaats. Hieronder de verslagen.

In Tielt-Winge werd voor de 2e keer de Hageland Classic verreden voor de vrouwen om de beker van Belgie. Martine was vorig jaar al eens 2e en wilde goed zijn. Omdat de week niet zo goed was geweest was ze niet helemaal zeker. Maar al vanuit de start liet ze zien goed te zijn. Na een aanval van haarzelf al na 15 km was het raak. Samen met de toppers Johansson en Verbeke reed ze rap weg van het peloton. Nog even kwamen 2 rensters aansluiten. Op het zware plaatselijke parcours werden deze 2 er dan ook weer afgereden op de Roeselberg. Een pittig heuveltje in Houwaart. Op de 4 plaatselijke ronden werd het een kat en muis spel tussen de 3 sterkste rensters van de dag. Het regende aanvallen op de berg en vlak. Maar niemand kon wegkomen. Zo werd het een sprint met 3 waar Martine niet kansloos was. Maar weer was Johansson haar te snel af en was het voor het 2e jaar op rij een 2e plaats.
Martine; Ik voelde me eindelijk weer goed en besloot aan te vallen op de hellende kasseienstrook. Met succes. Direct met de beste rensters vooruit. We hebben super goed samen kunnen werken. De 2 andere rensters met Sjoukje Dufour moesten het laten gaan op de 1e plaatselijke ronden. Ik voelde met nog 2 ronden te gaan dat bij mij ook wel het beste eraf was. Vooral bergop was ik ietsje minder dan Verbeke. Maar ik wilde me niet laten losrijden. Ik wist dat als ze me meenamen naar de sprint ik niet kansloos was. Maar Emma toonde weer haar allround klasse en won met gemak. Maar ik ben heel tevreden. Over mijn vormpeil en over het weekend. Niet alleen mooie uitslagen maar vooral heel goede trainingsprikkels. Vrijdag vertrek ik naar Italie.

In Brussel Zepperen werd het weer een harde koers. Stijn voelde zich goed maar niet super. Het ontbrak hem aan power. Op het beslissende moment zat hij net niet meer. 4 plaatsen voor hem brak de groep. Nog kilometers lang reed hij op amper 200 meter. Maar het lukte helaas niet meer. 13 renners reden vooruit. Maar Stijn is Stijn en besloot toch nog iets te forceren. Na een paar aanvallen bleven ze over met 8 renners in de achtervolging. Ook uit deze groep is hij nog weggereden met een ander. Zo kon hij toch nog netjes als 14e over de finish rijden. Een sterke prestatie!
Stijn; Mijn benen hebben al eens beter aangevoeld. Ik kwam niet echt in mijn ritme en miste daardoor de slag. Maar toch ben ik erg tevreden over mijn 14e plaats. Het is toch gebleken lastig te zijn op dit niveau te rijden als je bijna voltijds werkt. Maar ik bewijs dat het gaat. Met een iets betere vorm van de dag zit ik gewoon mee met die mannen vooraan. Het geeft me zeker een heel positief gevoel over de komende weken.

06/03/2010: In Wanze reed Martine netjes solo naar een 2e plaats. In het begin van de koers reed ze al eens vooruit met Emma Johansson en 2 rensters van Topsport Vlaanderen. Toen dat niet werkte reed Emma al heel vroeg in de wedstrijd alleen weg. Omdat er geen organisatie op gang kwam van de ploegen in het peloton besloot Martine haar kansen te wagen. Op de klim reed ze weg van de rest met nog 3 ronden te gaan. Nog bij Emma komen was onmogelijk. Maar een stuk dichtrijden wel en het peloton nog op ruim een minuut rijden deed ook wel goed.
Martine; Weer voelde ik mij slecht in het eerste deel van de wedstrijd. Door de prikken van Emma die in topvorm steekt blies ik mijzelf een beetje op. De hele week liep al moeizaam. Ik had zelfs extra rustdagen in moeten plannen. Dat voelde ik dus goed. Nog geen 100%. Maar dan na een periode van herstel in de wedstrijd, bewust, kon ik toch nog een mooie finale neerzetten. Ik voelde me beter en kon ook terug dieper gaan.
Morgen is het Tielt Winge. Ik hoop weer een beetje beter te zijn. Dat mijn benen voelen zoals het hoort! We gaan het afwachten.

Stijn start zondag in Brussel-Zepperen. Een koers die hij heel graag rijd. Vorig jaar nog met een podiumplaats. Hij voelt zich er goed op het moment en zal er dan ook alles aan doen hetzelfde resultaat te behalen.

28/02/2010: De eerste officiele wedstrijd van het jaar voor Stijn kondigde zich niet echt rooskleurig aan. Er werd in de loop van de middag een storm over België verwacht, en deze heeft flink huis gehouden.
Regen en wind maakten het de renners niet makkelijk. Met in de start de wind vol in de rug en bij het terug binnendraaien van Brustem vol op de kant en op de kop was het afzien geblazen.
Het belette echter niet dat er van meet af aan gekoerst werd. Na een 15tal km ontstond er een kopgroep van 5 met hierbij Stijn al vertegenwoordigd. Toen iets later bij het aansluiten van een achtervolgende groep weer een kopgroep ontstond van 9 was Stijn weer attent mee. De voorsprong van de kopgroepen werd nooit veel. Toen op een 30km van de aankomst na weer een hergroepering 4renners wegreden, was het Stijn die weer mee op het voorplan kwam. Samen met Van Der Aerschot, Linten en Wellens reed hij een minuut voor de rest van wat nog in koers zat uit. Linten won ligt afgescheiden... Stijn eindigde 4e.
Stijn; Ik voelde me vrij goed van in het begin, en toen het al redelijk snel op het kantje ging kon ik goed meeschuiven. Ik had constant het gevoel dat ik mee zou doen voor de overwinning, maar op 2km van de aankomst ging het licht uit. Toen we met 3 voorop waren was ik al eens gelost, puur omdat ik niet meer kon schakelen. Ik kwam terug, maar toen Linten versnelde moest ik passen. Ik ben echter wel heel tevreden over mijn vormpeil en uitslag. Het is in ieder geval een mooi begin!!!

27/02/2010: Vandaag kwam Martine als 6e over de finish in de Omloop van t Nieuwsblad. Onder nog redelijk goede omstandigheden werd het een zware koers. Na een wat trage start reden op de Cote de Trieu 5 rensters weg. Martine die op dat moment moest passen heeft dan de rest van de wedstrijd in de achtervolging moeten rijden. Na de Patarberg reed ze met Chantal Blaak en Kirsten Wild een tijd vlak achter de 5 koploopsters. Maar een groot deel kon terug aansluiten. Dan op de Molenberg is Martine vol doorgegaan en kreeg ze in eerste instantie nog 5 rensters mee. Hier was er een betere samenwerking en konden ze afstand nemen. Op de paddenstraat reed Martine dan met Kelly Druyts weg van de anderen. Maar uit de achterhoede konden 6 rensters aansluiten. De samenwerking bij deze 8 was wel goed. Maar de koplopers waren gevlogen. Met Emma Johansson erbij natuurlijk een sterke groep. In de laatste 2 kilometers kon Martine alsnog samen met Mirjam Melchers weg komen bij de rest en zo werd ze netjes 6e.
Martine; De eerste 2 uur voelde ik me helemaal niet goed. Het draaide voor geen meter. Ik kon mij slecht concentreren en op de eerste beklimming had ik het zelfs lastig. Op de Trieu zat ik wel goed van voren. Maar toen Johansson ging versnellen voelde ik dat ik al op mijn max zat. Ik kon niet mee versnellen en het gat was daar en van alle ploegen zat iemand mee. Ik wist dat ik t gemist had. Toch begon ik steeds beter te rijden en kon ik steeds wel blijven koersen. Toen ik op de Molenberg een gat had ben ik blijven rijden. Ook op de Paddestraat vol door. Gelukkig konden we nog met een groep wegblijven. Natuurlijk had ik liever van voren gezeten. Ik denk met de benen van de laatste 50 km had ik ver kunnen komen. Maar natuurlijk werkt het niet zo. Maar toch ben ik tevreden over mijn optreden. Het geeft me veel moraal voor de komende tijd!

Foto's via de foto pagina

Morgen mag Stijn de benen laten werken in Brustum!!

24/02/2010: Het echt werk komt eraan voor zowel Stijn als Martine. Stijn testte zijn benen afgelopen zondag in Heppen waar hij een oefenkoers reed.
Stijn; Het ging eigenlijk wel goed. Ik was in de ochtend al ruim 3 uur gaan trainen en dus niet superfit. Maar dat was ook de bedoeling. Het enige waar ik tegenaan liep in de koers was de snelheid en intensiteit. Maar dat zijn juist die dingen waar ik nog niet echt mee bezig ben geweest op training. Al met al een positief gevoel. Zondag in Brustem zullen we gaan zien hoe het gaat in het echte werk.

Voor Martine is het al echt serieus. Zaterdag start ze met de Nationale Selectie in de Omloop van t Nieuwsblad. Zondag verkende ze al het parcours en was toch wel onder de indruk.
Martine; Het parcours van de Omloop is nog maar eens zwaarder gemaakt. Niet dat ik dat erg vind. In tegendeel. Ik hou van zware koersen. Die zijn eerlijk. Toch zal er veel geluk nodig zijn zaterdag. De wegen zijn erg slecht geworden van de vorst en er zitten veel gaten in de banen. Ook de komst van de Patersberg is een uitdaging. Zondag reed ik deze vlotjes omhoog. Maar ik had dan ook niet 80 rensters om mij heen die ook als eerste omhoog wilden. Het is niet alleen de Patersberg die gaat zorgen voor de uitdaging. Ook de Trieu, Wolvenberg met de zware Holleweg, de Molenberg met vlak erachter de Paddestraat en Lippenhove geven aan de Omloop karakter.

Voor alle informatie over de Omloop klik hier

20/02/2010: Voor Stijn breekt na een meer dan geslaagde stage in Spanje dit weekend de laatste voorbereiding op het nieuwe seizoen aan. Morgen staat er in Heppen-Leopolsburg een oefenkoers op het programma alvorens volgende week het nieuwe seizoen in België officieel op gang word geschoten.
Stijn; We hebben in Spanje het hele programma kunnen afwerken zoals we het gepland hadden. Ik heb er enorm goede trainingen kunnen afwerken en voelde me elke dag beter en beter worden. Morgen is voor mij een mooie test om te zien hoever ik sta.
Martine zal morgen het parcours van de Omloop het Nieuwsblad verkennen. De inbreng van de Patersberg na de côte de Trieu zorgt dat er onbekend terrein voor de wielen geschoven wordt, en dus is een verkenning hoogstnoodzakelijk.

06-02-2010: Qatar was een klein succesje voor Martine dit jaar. Ze was naar daar gegaan om te zien waar ze stond ten opzichte van de concurrentie. Maar zeker ook om beter te proberen doen als vorig jaar toen ze al verrassend 7e werd in het eindklassement. De laatste etappe sleepte ze er nog een 4e plaats uit en een 5e in het eindklassement. Ook in het puntenklassement werd ze 3e.
Martine; De laatste etappe was traag door alweer de wind recht van voren. Een teleurstelling want iedereen wilde er wel voor gaan. Maar met de wind recht op de neus is er geen beginnen aan. Pas op de plaatselijke ronden ging het gas erop. De eerste ronden had ik wat moeite met plaatsing en de snelheid. Er werd verschrikkelijk hard gereden. 55 km en meer verscheen regelmatig op mijn teller. Toch begon het beter te draaien en voor ik het wist werd de bel geluid. Het was een grote chaos in die laatste ronde met een grote valpartij recht achter mij op 1 km. Ik wist mij weer perfect te plaatsen in de sprint. Maar met aangaan reed er een renster in mijn wiel waardoor ik uit balans raakte. Daardoor kon ik niet direct de snelheid opvoeren en kon ik niet meer meedoen voor de overwinning. De renster achter mij viel erg hard. En dus was ik al blij overeind te zijn gebleven en nog een vierde plaats te behalen.
Over het algemeen ben ik super tevreden. Het deelnemerveld was veel sterker en ook bijna alle topsprinters waren aanwezig. Ik, die dacht dat mijn sprint erg verminderd was zat helemaal fout. Ik sprintte heel goed. Ik heb het gevoel veel te zijn verbeterd tov van vorig jaar. En ik denk ook bergop waar ik mij toch meer op richt.

Dinsdag vertrekken Stijn en Martine naar Spanje om daar nog een week goed bergop te kunnen trainen en veel uren te maken. Het is voor Stijn een ideale voorbereiding naar zijn eerste wedstrijden. Hij zit goed op schema en zal in Spanje nog de nodige inhoud kweken.

4-2-2010: Vandaag was het al raak voor Martine in Qatar. Na de wat teleurstellende dag van gisteren was het vandaag wel een dag om tevreden over te zijn. Martine mocht al in de 2e wedstrijd van het seizoen het podium op. In de massaspurt moest ze alleen Bronzini (ook een Guassrenster) en Gillmore voor laten gaan. Goede sprintsters als Wild en Hosking liet ze mooi achter haar!!
Martine; Het was een heel saaie wedstrijd vandaag. Door de extreme wind werd de etappe al voor de start ingekort. Eerst ging het wel op de kant en dachten we wel een zware dag te krijgen. Maar na 30 km draaiden we tegen de wind in en zat de wedstrijd op slot. Het was niet mogelijk iets te forceren. Uiteindelijk reden we zo naar de finish waar ik mezelf geweldig goed kon plaatsen. De hele dag had ik mij goed gevoeld en dan is de 3e plaats wel een beloning. Morgen proberen vast te houden want ik sta nu ook 6e in het algemeen klassement.

3-2-2010: Vandaag was het voor Martine de 1e dag in Qatar. Een etappe over 103 km in de woestijn rond Doha. Na een wat onrustige wedstrijd met een paar momenten van pech wist Martine er nog een 9e plaats uit te sprinten.
Martine; Ik begon vandaag goed. Ik voelde mij ook goed van uit de start. Helaas waaide het niet hard genoeg om direct het verschil te maken. Af en toe wel op de kant en dan brak het peloton ook wel. Maar daar bleef het dan bij. Een paar km voor de 1e tussensprint was er een valpartij waar ik dwars doorheen ben gereden. Zelfs over iemand heen. Wonder boven wonder viel ik niet en kon ik mij recht houden in de berm. Ik was dus direct aangewezen op achtervolgen. Na een km of 5 kwamen we weer aansluiten bij de 1e groep. Net toen het terug op t kantje ging reed ik op 1 van de vele kattenogen in de weg en had ik een lekke voorband. Een snelle wissel van de neutrale motor zorgde ervoor dat ik niet al te ver achterop raakte. Ik kwam in de 2e groep terecht op een kleine 20seconden van de 1e. In 1 inspanning ben ik dan alleen terug gereden naar het 1e peloton. Toen was het beste er wel een beetje vanaf. Toch kon ik redelijk goed herstellen en mij ook nog redelijk plaatsen in de sprint. Een 8e plaats kon ik er nog niet uit persen. Het was wel geen heel sterke sprint maar ik ben wel tevreden.

31-01-2010: Na een heel drukke tijd met heel veel trainingen ver van huis is het tijd om de rugnummers te gaan opspelden. Morgen vliegt Martine met de Nederlandse ploeg vanuit Parijs naar Doha (Qatar). Daar is het tijd voor de seizoensopening in de woestijn van Qatar. 3 Dagen waaiers rijden en sprinten. Een goede gelegenheid eens onder in de beugel te rijden en het hart in gang te laten schieten.
Martine; Echt een doel heb ik niet in Qatar. Ik heb heel veel kilometers in de benen, maar nog niet echt intensief getraind. Ook de snelheid zit nog niet in de benen. Maar met mijn huidige conditie zal ik zeker wel een dag kunnen uitkiezen om me eens te testen. Ik heb er in iedergeval weer veel zin in om te gaan genieten van de mooie organisatie in Qatar.

Afgelopen week haalde Martine haar nieuwe materiaal op in Italie. Het was een eerste ontmoeting met haar nieuwe team en het was uitstekend bevallen. Martine; De ontvangst was geweldig. Nooit eerder voelde ik me meer op mijn gemak in een nieuwe omgeving. Natuurlijk versta ik de meiden beter en dat geeft wel rust. Maar de hele sfeer was heel positief.
In Italie kreeg Martine haar nieuwe outfit. Geheel in het zwart. Ook de trainingsfiets werd overhandigd. Dit jaar rijdt Martine op Piton. Een klein Italiaans merk. Afgemonteerd met Dura Ace 2010 en Deda. Ksyrium elite wielen en Proloque zadel. Het is natuurlijk weer even wennen. maar het voelt weer goed aan.

shirt 2010

17-01-2010: Terwijl het weer beetje bij beetje beter aan het worden is in Belgie is Martine weer in het zonnetje terecht gekomen. Momenteel traint ze met de nationale selectie op Gran Canaria. Een verslagje;

Na een helse reis kwamen we een dag vertraagd aan op Gran Canaria. Het vliegtuig kon niet vertrekken vanaf schiphop op de geplande tijd en na 11 uur konden we pas vertrekken. Wel met gevolg dat we midden in de nacht strandden op het vliegveld van Madrid. Daar waren ze niet echt behulpzaam zodat we na 4 uur pas wisten wat er zou gaan gebeuren. Een hotel en de dag erna een vlucht. Eindelijk aangekomen op Gran Canaria bleken onze fietsen er niet te zijn. Het kon er nog wel bij. Gelukkig kwamen ze de dag erna zodat we eindelijk konden beginnen met trainen.
Ondertussen zijn we een paar dagen goed bezig. Alle dagen proberen we rond de 4 a 5 uur te trainen in de heuvels van Gran Canaria. Een toch wel zware opgave. De percentages vliegen om je oren. Maar het is prachtig rijden en ik geniet van de mooie omgeving. De natuur en uiteraard het prachtige weer. Tot nu toe hebbben we alle dagen rond de 25 graden gehad.

We hebben nog 5 dagen hier om te trainen waarvan we nog 4 lange dagen maken. Daarna is het lekker wat rusten bij Stijn om dan in Italie mijn spullen te gaan halen, en kennis te maken met het team. Dan weer even rusten en vertrekken naar Qatar. Een behoorlijk drukke tijd, vooral ook omdat we daarna alweer samen erop uit trekken naar Calpe.

Stijn bereid zich nog altijd voor in Belgie en heeft er een goed gevoel bij. Natuurlijk is het weer verre van ideaal maar het houdt hem echt niet tegen. Met Calpe in aantocht heeft hij in iedergeval een goed vooruitzicht!!
Foto's van de stage op Gran Canaria kan je vinden in het fotoalbum!

05-01-2009: We beginnen natuurlijk met de beste wensen voor 2010! Met veel geluk en een goede gezondheid voorop!

Het nieuwe jaar is ingezet met veel kou en sneeuw. Nooit gemakkelijk voor wielrenners. Maar Martine had het geluk 2009 af te kunnen sluiten met een geweldige stage in Zuid-Afrika. Daar werden al vele uren getraind in het zonnetje.
Martine; Het was een geweldige ervaring. Ooit overwinterde ik al eens in Nieuw-Zeeland en dus had ik al wat ervaring. Maar fietsen in temperaturen richting de 40 graden was wel een heel apart. Het lichaam had wel wat tijd nodig. Maar na een paar dagen ging het goed. Ik heb genoten van het land, de natuur en cultuur. Ook heb ik het gevoel dat het mijn conditie enorm goed heeft gedaan. Nu is het even overbruggen. De afgelopen weken hebben Stijn en ik toch goed kunnen trainen ondanks het slechte weer. Met een beetje karakter kom je al een heel eind.

Dit jaar zal Stijn testrijder zijn voor het Australische fietsmerk Teschner. Hij zal gedurende het jaar verschillende fietsen testen en zo proberen met Teschner zelf de fietsen nog verder te perfectioneren. Ondertussen rijdt hij al een paar maanden op de SL9 en is er van overtuigd dat mede door deze geweldige fietsen hij nog betere prestaties kan neerzetten als in 2009!

De komende weken blijven in het teken staan van voorbereiding. Martine heeft weer het geluk dat er een stage op het programma staat. 11 januari vertrekt ze voor 11 dagen naar Gran Canaria om daar nog maar eens te genieten van het goede weer. Daarna staat een eerste ontmoeting op het programma met haar nieuwe team in Italie. Om dan begin Februari te vertrekken naar Qatar met de nationale selectie voor de eerste wedstrijden. Stijn moet nog even wachten. Na Qatar vertrekken Stijn en Martine samen voor een laatste stage naar Spanje. Daar kunnen ze samen nog eens de puntjes op de i zetten.

Wat beelden uit Zuid Afrika (Paarl en omgeving)

22-11-2009: Dit weekend trokken Stijn en Martine er samen met de honden op uit naar de zee. Zaterdag om eens goed te relaxen en uit te waaien. En vandaag reed Stijn een geweldige Beach race in De Panne. Vorig jaar kreeg hij te maken met materiaalpech in de laatste ronde. Nu wilde hij nog eens alles op alles zetten om te zien waar hij stond. Het was een zware rit met windstoten tot 90 km per uur. Gelukkig wel droog. Door zijn mindere uitslag van vorig jaar moest hij startten in de 2e groep. Maar met wat hulp kon hij al direct vanuit de start veel goed maken. Al de eerste doortocht op de dijk reed hij voor een 26e plaats. Dit kon hij behouden en stilletjes aan zelfs plaatsen bijwinnen. In de laatste ronde kon hij nog net een groep voorblijven en kwam zo als 19e overall over de finish. Wat een 14e plaats opleverde in zijn eigen categorie.

Stijn; Ik voelde dat ik super goede benen had en ik kon ook heel diep gaan. Vooral de laatste ronde was het een gevecht tegen mezelf en de wind. Maar ik kon volhouden en ben erg tevreden over dit restultaat en daarnaast verrast over het vormpeil. Uiteindelijk heb ik nog niet heel veel getraind. Ik ga nu rustig verder werken naar het wegseizoen. Maar deze dag geeft mij veel moraal!

18-11-2009: De winterslaap was kort voor Stijn en Martine. De voorbereidingen voor het komende jaar zijn alweer in volle gang. Stijn rijdt net als vorig jaar eerst nog wat op de ATB. De afgelopen week startte hij in 2 kleine koersen om zich zo voor te bereiden op de Beach race in De Panne. Vorig jaar deed hij hier ook al eens aan mij. Dit beviel uitstekend en dus gaat hij zondag om half 11 in de herkansing. Hopelijk dit jaar zonder lekke band. Na de Panne zal Stijn zich weer volledig gaan richten op de weg en wel seizoen 2010!

Martine rijdt zonder rugnummer in het veld en dat bevalt haar prima. Door haar uitstekende resultaten van de vorige jaren is ze nu een vaste waarde in de nationaal Nederlandse ploeg. Door de goede resultaten van de Nederlandse rensters is er nogal een groot programma beschikbaar. Zo vertrekt ze 3 december voor 2 weken op stage naar Zuid Afrika. Hier zal er vooral gewerkt worden aan de basis en kracht. In januari zal er nog een stage worden afgewerkt van 10 dagen ergens in de zon. Om dan in februari erop uit te trekken naar Qatar. Daarna zullen Stijn en Martine zelf nog wat gaan trainen in de zon. Dan vanaf maart zal Martine haar eerste koersen afwerken met haar nieuwe ploeg.

09-10-2009: 2009 was voor Martine een geweldig sterk jaar. Na alle tegenslag van het jaar daarvoor herpakte ze zich op een fantastische manier. Maar liefst 5 x een top 10 in de wereldbeker. Met de 5e plaats in "haar" ronde van Vlaanderen als absolute topper! Daarnaast nog eens 15 top 5 plaatsen in uci wedstrijden. Helaas ontbrak er dit jaar die ene overwinning. Maar echt het seizoen naar beneden halen doet dat niet voor haar.
Het rijden in Italie was een hele belevenis. En ze zou ook zeker gebleven zijn mochten er geen problemen zijn ontstaan in het management van Selle Italie. Hierdoor was de sfeer in het team niet meer wat het was en bleek de toekomst voor alle renster erg onzeker. Na al een leuke aanbieding halverwege het jaar kwam er na het WK nog een leuke aanbieding. Hier is Martine dan ook op ingegaan en zo veranderd ze in 2010 van team.
Martine; Volgend jaar zal ik uitkomen voor het kleine en bescheiden Italiaanse team Gauss RCZ Colnago van Lusiana Pegoraro. Samen met Giorgia Bronzini (sprintster) en Julia Martisova(klassementsrenster) zal ik de kar trekken. Mijn rol in de wereldbeker en zwaardere 1 dags koersen zal dan kunnen worden uitgespeeld. Naast ons zal ook oud wereldkampioene Edita Pucinskaite er nog een jaar bij doen. In de zwaardere bergetappes is Edita er elk jaar bij voor een mooie overwinning. Met deze rensters (nog aangevuld de komende weken) en de overige denken we zeker mee te kunnen doen op alle terreinen en tegenstand te bieden aan de grotere teams.

Voor Stijn was 2009 een iets minder goed jaar. Hij begon super met een 2e en 3e plaats in de openingskoersen. Maar na een aanrijding op training kwam het lang niet meer goed. Lang sukkelde hij met zijn nek en rug en verloor zo veel conditie. Maar ook zeker moraal. Na lang denken besloot hij dan ook een stap terug te doen in 2010 en terug te keren naar zijn oude club Hand in hand Baal. Om hier het plezier weer volledig terug te vinden. Dit besluit leidde binnen de kortste keren tot een opleving van Stijn. Een 10 plaats op het BK tijdrijden was al knap. Maar de wedstrijden daarna liet hij terug zien wat hij kon met 3 tweede plaatsen. Met schoonheid sloot hij zijn seizoen af door in Meerhout met overmacht te winnen. Stijn is zeer gemotiveerd voor het komende jaar en zal willen laten zien wat hij kan!

29-09-2009: We hebben het jaar 2009 afgesloten afgelopen zaterdag. En wel met de wedstrijd der wedstrijden. Het WK. En ik mocht erbij zijn. Een hele ervaring. Een droom die uitkwam. Ik schrijf hieronder een verslag van de ervaring door mijn ogen.

Na 2 korte dagen thuis vertrok in woensdag morgen naar Lugano waar het Nederlands kamp was opgeslagen. 20 km van Mendrisio waar de wedstrijden werden verreden. Het was enorm leuk aan te komen bij een volledig gepimpt hotel. Alles was oranje. Van balkon tot tafelkleed. De sfeer was enorm leuk. Heel ontspannen en losjes. Voor mij precies wat ik nodig heb! Ook tussen de meisjes is het leuk en ontspannen. We doen wel allemaal een beetje ons eigen ding als voorbereiding. Alleen vrijdag vertrekken we als groep naar het parcours.Samen met de NOS. Daar gekomen zit de moraal direct hoog. Een echt WK gevoel overvalt mij als we een ronde doen langs de honderden campers en vroege vogels langs het parcours. Nogmaals besef ik dat ik eindelijk weer eens een WK mag rijden. De reacties van al het personeel was al heel leuk geweest. Mensen die ik al meer dan 10 jaar ken, en allemaal super blij zijn mij op het wk te zien.
Ook weet ik weer direct hoe zwaar de ronde is. Realist als ik ben weet ik ook dat het niet my cup of thea is. Maar ik weet ook dat ik kan doen waarvoor ik gekomen ben. Marianne helpen die trui te winnen.
Tijdens de bespreking die dag daarvoor met Johan had hij mij al eens voorbereid op mijn taak. Tijdens de groepsbespreking werden alle taken duidelijk. Ik was de enige renster die ondersteunend en controlerend moest rijden in het eerste uur. En natuurlijk zo lang mogelijk daarna. Dat is een harde taak. Vooral mentaal omdat je weet dat als je het echt goed wil doen, je de finish waarschijnlijk niet gaat halen.
Maar ik kon mij er wel in vinden. De dag van de wedstrijd was ik dan ook mega gemotiveerd en positief. Zelfs de regen kon mij niets doen. Voor de start met alle meiden in de Rabobankbus! Goede sfeer en vooral geloof in een goede afloop. Ik zelf ga mij warmrijden op de rollen omdat ik waarschijnlijk direct Teutenberg moet counteren. :-).
De start was indrukwekkend. Vele camara's op onze neuzen. Wij maken dit maar eens mee op het jaar. Op het wk. Verder is er gewoon veel minder pers bij de wedstrijden. En ja, direct vanuit het vertrek werd erin gevlogen. Ik heb dan gereageerd op alles en iedereen die bewoog. Omdat ik op de steile klimmen veel moeite had voorin te blijven moest ik vele krachten verspillen met terug naar voren te rijden op het vlakke. Het bleek al snel een heel zware taak voor mij. Gelukkig kreeg ik snel hulp van de sterke Chantal Blaak. 5 ronden kon in mij inzetten voor Marianne waarna de rest het moest gaan waarmaken. Ook de rest van het team reed een super wedstrijd in dienst van Marianne. Maar helaas was het een te zware ronde voor 80 % van het vrouwenpeloton. Marianne kwam alleen te zitten in de echte finale tegen 2 heel sterke Italianen. Maar veel respect voor Marianne. Ze kon het helaas niet afmaken. Maar weer 2e en voor de 4e maal op het podium bij de elite vrouwen sinds ze zelf elite is. En dat is nog maar 4 jaar. Guderzo wordt verdient wereldkampioene! Marianne 2e en Cantele 3e. Een mooi podium.

De rest van de dag na een fijne douche in de Rabo bus geniet ik van de sfeer en de beloften. Ik moet vele malen op de foto met tifosi. Handtekenigen zetten. Maar ik geniet van de sfeer op het Hollandplein waar ik samen met Stijn en mijn moeder nageniet van mijn wedstrijd en Kreder die een geweldige koers rijdt.

Die avond hebben we nog een huldiging op dit Hollandplein. Als helden worden we ontvangen. Worden er liedjes voor ons gezongen en bouwen we een klein feestje. Om zo dit af te sluiten. Een geweldige ervaring. Ik wil ook nog iedereen bedanken voor de sms jes en reacties.

20-09-2009: de ronde zit erop. En ik ben er zeker beter geworden. Vrijdag was er een mega korte tijdrit. 2.2 km. Ook nog eens in t donker. Een hele uitdaging. Het ging eigenlijk wel goed en ik had t naar mijn zin. De dag daarna, of wel zaterdag was t nog eens een zware dag. 4 korte maar zware beklimmingen en op het laatst nog een langere waarvan ik op voorhand wist dat het een uitdaging zou zijn. Inderdaad de korte gingen perfect. Luisa van mijn team wist te ontsnappen in een groep van 5. Voor ons een goede zaak. Op de laatste klim moet ik inderdaad enorm afzien. Maar ik kom boven in de eerste achtervolgende groep. Ik kan nog een 10e plaats bemachtigen. Luisa wordt 5e in de etappe maar wel 2e in het generale klassement. Vandaag de laatste dag. Ik voelde me de eerste 75 km enorm slecht. Daarbij lag de snelheid enorm hoog. Onder de 45 kwam mijn teller zelden. Maar daarna kwam ik er doorheen. Met nog 20 km te gaan dan alleen in de aanval. Maar alleen tegen t peloton is niet te doen. Dus teruggepakt. Wel waren de benen daarna beter en vloog ik mee omhoog op de finale klim. Met een selecte groep konden we op de finish af gaan. Ik ben niet zeker maar ik denk 6e of 7e. Dus nog een goede laatste dag. Nu even naar huis en dan woendag op naar Mendrisio!

17-09-2009: Volterra. Vandaag de koninginne etappe in de ronde. Altijd een zware dag in toscane. 2 keer omhoog naar Volterra. 1x rond de 7 km en 1 x rond de 9 km met finish bergop. Voor mij een dag om eens heel diep te gaan en voor mijn team een dag voor fabiana. Op de 1e klim kom ik zoals elke jaar iets te kort. Maar dit jaar strand ik wel 5 groepen dichterbij de 1e groep. Zo dicht dat in de afdaling ik terug kan komen bij de kop. Oké 10 meisjes rijden iets voor. Vanuit de auto komt de opdracht die terug te halen. Dan weet je wat te doen. Op kop rijden de 1e kilometers van de finale klim. Daarna heb ik nog tot op 3 km kunnen aanklampen. Daarna was het volledig gedaan. Maar vergeleken met vorige jaren een grote stap vooruit. Lang klimmen is nu eenmaal niet mijn ding. Maar ik verbeter toch steeds maar weer. Fabiana wint niet helaas. Maar zelf heb ik weer een beetje bijgewonnen. Morgen een soort rustdag. Alleen een korte tijdrit in de avond.
A domani!

16-09-2009: Nadat we gisteren de proloog een beetje verpest mochten we vandaag de 1e etappe afwerken. 125 km. In de proloog vergisten 4 meisjes zich in t parcours. De rest waaronder ik reed wel goed en kwamen als 8e over de meet. De andere 4 er iets achter. We verloren maar 18 sec. Stel je voor. Zonder dat alles zeker top 3. Maar dat was gisteren. Vandaag dus de 1e etappe. Ik ben hier puur als voorbereiding op het WK en probeer af en toe met de rem erop te rijden. Dan kom je af en toe niet boven met de 1e groep. Maar hoef je ook niet zo af te zien. De 1e klim ging niet super. Maar de 2e verliep goed. Mijn kuit voelde goed en bergop zelfs niets geen last. Ik heb verder niet mee gesprint. Morgen rijden we naar volterra. 2 lange klimmen. Dan zal ik mezelf een wat testen en eens goed afzien. Tot morgen.

14-09-2009: Vandaag vertrek ik om me te gaan voorbereiden op het WK. Ik doe dat dit jaar door de Giro della Toscane te rijden. Een wedstrijd die ik elk jaar rij als afsluiter van het jaar. Maar dit jaar komt er dus nog wat achteraan.

Vorig jaar was deze periode niet gemakkelijk voor mij. In Toscane moest ik hard afzien. Maar tegelijktijd met mij was er nog iemand aan het afzien. Maar nog harder dan ik. We streden samen een strijd. Voor mij een gemakkelijke voor hem zijn laatste. Mijn vader verloor de dag na de ronde van Toscane zijn strijd.
Ik was er gelukkig bij om afscheid te nemen en nog even samen te strijden.
Dit hele jaar is voor mij zo goed geweest. Ik heb getraind als een beest. Want ik heb gezien die laatste 2 uur van zijn leven wat afzien is. Ik ben dieper dan ooit kunnen gaan in koersen en trainingen. En ik weet dat het niets is tegenover zijn afzien en pijn. Het geeft me alle weken kracht door te gaan om mijn doelen te bereiken. Het maakt mijn sport gemakkelijker, mooier en geeft het zoveel meer diepgang. Deze week zal ik nog veel denken aan onze laatste 2 uur samen. En ik doe het voor hem vooral. Omdat hij zo trots zou zijn. En ik weet zeker dat hij er ook een beetje bij is.

08-09-2009: Ik had het ergens wel verwacht, gehoopt toch zeker. Maar toen de verlossende mail kwam was ik toch vooral blij en opgelucht. Ik ben geselecteerd om mee te doen aan de wereldkampioenschappen in Mendrisio, Zwitserland op 26 september. Na een top 10 in de Ronde van Vlaanderen was dit mijn grote doel voor 2009. Ik ben erg tevreden mijn doelen te hebben bereikt. Maar uiteraard gaan we niet doelloos rondrijden op het WK. Nederland zal van start gaan met 7 rensters en daarbij zitten zeker een paar kanshebsters voor de regenboogtrui. De ambities liggen hoog!! Ik ben dan ook bereid mij volledig te geven.
Binnenkort zal ik het programma vermelden en natuurlijk de tv zenders die dit live zullen uitzenden voor diegene die niet mee afreizen naar Zwitserland.

Eerst zal ik nog de ronde van Toscane rijden om me verder voor te bereiden. Mijn blessure is aan het beteren. En ik verwacht weinig tot geen last meer te hebben de komende weken.

02-09-2009: Vol motivatie voor de ronde in eigen land!!De eerst dag was ook niet lastig. Alleen het weer zat enorm tegen. Regen en wind. Ik voelde me perfect en sterk. Maar na 80 km begon ik last te krijgen van mijn kuit. Stram, stijf en pijnlijk. Steeds pijnlijker zelfs. Tot ik niet eens meer uit mijn zadel kon komen na de bochten. Ik finishte als laatste van de eerste groep op een 40e plaats maar de pijn was bijna ondragelijk. De soigneur van mijn team kon er geen verbetering in brengen en de ochtend erna voelde ik dat het niets beter was.
Op de startplaats van de tijdrit naar de ronde dokter gegaan. Die raadde me aan niet te starten om erger te voorkomen. Toch mijn eerste warming up gedaan. Maar al na 5 km wist ik dat het gedaan was. Mijn holland ladies tour zou maar 1 dag duren. De pijn was te erg en harder dan 30 rijden was onmogelijk. Met enorme pijn in mijn hart, en ik moet toegeven met vele tranen heb ik moeten opgeven. Zoveel en zo hard gewerkt en de conditie was zo goed......

Thuis direct naar mijn dokter. De diagnose was gelukkig geen scheuring. Een contractuur. Maar hiermee doorrijden was zeker een fikse spierscheuring geworden. Uiteindelijk ben ik dus wijs geweest te stoppen. 3 dagen rust en daarna moet het beter zijn. Al met al niet een wekenlange durende blessure. Ik hou jullie op de hoogte!

23-08-2009: Daags na de wereldbeker in Plouay kijk ik tevreden terug. Ik had me perfect voorbereid. Vele trainingen afgewerkt in de Ardennen met Stijn, geen onnodige wedstrijden gereden en veel gerust om terug fit te zijn. Ik had ook heel veel zin in de zware wedstrijd in Plouay. Ik voelde me dan ook fysiek fit, maar ook mentaal erg sterk!

De wedstrijd verliep als vorig jaar. Vele aanvallen in het begin. Luisa en ik reden samen attent van voren. Luisa kon even wegkomen maar werd weer gepakt. Daarna ging ik mee met een aanval van Cantele. Maar we kregen niet echt de ruimte. Ik moest van deze inspanning toch wel bekomen. Na een paar ronden kon iemand wegkomen. Niemand minder dan Emma Pooley. De beste klimster uit het peloton. Op het moment is er niemand die haar echt gemakkelijk kan volgen. Maar natuurlijk heb je de strijd om de wereldbeker. En Pooley was geen bedreiging voor Vos of Johansson. Dus kreeg ze de ruimte. In de finale was er dan de strijd om de trui. Vos viel aan en een kleine groep reed weg. Nog 5 rensters ontsnapten. Voor mij een te hoog tempo bergop en ik moest bijten om te volgen. Net als vorig jaar was het puur op karakter in die laatste ronde. Onze groep mocht dan sprinten om de 7e plaats. Die sprint kon ik gemakkelijk winnen en dus weer een top 10 in een wereldbeker koers. Ik heb er het hoogst haalbare uit gehaald denk ik. Echt de toppers volgen bergop lukt nog niet. Maar dat kan nog komen. Een ticket naar Mendrisio is nu toch wel heel dichtbij!!!

Volgende week ga ik starten in de Holland Ladies Tour. Ik heb hier veel zin in. Mijn team komt met een jonge opstelling en we zullen ons best doen een etappe binnen te halen!

10-08-2009: Wat een maand. In mijn rust had ik nergens last van. Maar als snel in de opbouw voelde ik dat het niet super was. Ik verloor vele kilo's. Maar dacht dat het er wel weer bij zou komen. In Thuringen betaalde ik de tol van mijn ondergewicht al na een paar dagen. Ik kreeg koorts en moest in de een na laatste etappe ziek opgeven. Daarna vertrok in door naar Zweden. 2 dagen niet op mijn fiets om te herstellen. In Zweden, waar het prachtig is en vooral rustgevend, begon ik mij beter te voelen en begon ik terug wat bij te komen. De ploegentijdrit was een goede test en ik voelde terug power. Maar alleen de wegwedstrijd was voor mij belangrijk. Ik reed goed en in de harde wedstrijd bleven we maar over met 17 rensters vooraan. De laatste 20 km was ik wel volledig leeg maar ik wist toch nog naar een 9e plaats te rijden. Hierdoor kom ik 11e te staan in de wereldbeker.

Thuis gekomen ging het weer niet goed met mij. Weer ziek en weer t bed in. Uiteindelijk is de oorzaak boven water gekomen en wordt het opgelost. Dat merkte ik gisteren al in Holland hills waar ik me stukken beter en sterker voelde dan de afgelopen 6 weken bij elkaar. Ik kwam nog iets te kort in de finale maar met een 15e plaats moet ik wel tevreden zijn na een paar dagen zo ziek te zijn geweest!!

Nu ga ik me focussen op de volgende wereldbeker in Plouay, Frankrijk. Vorig jaar werd ik 5e in deze zware wedstrijd. Mocht ik het weer zo goed doen ben ik al zeer tevreden. Maar natuurlijk wil ik altijd beter!! Tot die tijd train ik vooral en rij ik geen koersen om mij perfect voor te bereiden op het laatste deel van het jaar. Dat ik hoop af te sluiten in Mendrisio op het WK. Maar daarover is nog geen besluit gevallen.

16-07-2009: Ik heb gerust en ervan genoten. Eens even wat andere dingen doen. Zoals de bruiloft van mijn zuster. Een speciale dag waardoor ik de Giro moest missen. Maar dat haalt t toch nooit tegen zo een speciale dag als de trouw van uw zus! Maar om goed te koersen moet je hard werken en dus na een weekje slabakken ben ik terug in actie gekomen. Terug opbouwen met lange ritten. Op de tanden bijten de eerste keer omdat het lichtje uitging na 3.5 uur. Maar ondertussen zitten we al verder dan dat en begint de conditie voelbaar terug te komen. Als training reed ik 2 kermis koersen. Ik rij dit puur voor mijn intensiteit te trainen en probeer dan ook met stukken tegen mijn omslagpols te rijden. Ik reed een 2e plaats in Olen en gisteren een 3e plaats in Arendonk. Dus de conditie is zeker terug aan het komen. Volgende week vertrek ik naar Thuringen voor een heel zware 6 daagse wedstrijd. En zoals het er nu naar uit ziet direct door naar Zweden. Maar misschien dat ik eerst nog een paar dagen thuis kom om te herstellen en te trainen.

eens iets anders..... Bezoek EK hooglede en de zee!!!!

03-07-2009: Een beetje late update. Maar ik was een beetje leeg en had geen zin te updaten. Het nk was helemaal niet slecht. Ik voelde me erg goed en was bij de besten. Maar tegen de blokken van Leontien.nl, DSB en Flexpoint was het alleen niet te doen. Ik hoopte op een harde koers en gelukkig werd het dat ook. Elke ronde werd het peloton dunner en dunner. Met nog 3 ronden te gaan waren we nog met 40. De ene aanval na de andere hield het tempo enorm hoog en dus stond de deur van achteren open. Met nog 2 ronden te gaan was er de beslissende aanval van Marianne Vos op de 2e en langste klim. Ik zat te ver van achter om op de smalle weg direct te reageren. Bovenop heeft marian een klein gat op 6 rensters en daarbij sluiten Wild en ik als laatste nog bij aan. 3 van Leontien.nl mee in onze groep. Je zou denken direct een goede samenwerking en dat gat dicht vlammen. Maar nee, blijkbaar nemen ze genoegen met een 2e plaats en blijven ze net zo lang aanvallen tot ook Blaak alleen vooruit is. Uiteraard komt die nooit bij Vos. Bij ons is direct geen samenwerking omdat alle favorieten vooraan zitten. Dus komt er een kleine groep bij ons nog aansluiten. Ik probeer nog te ontsnappen in de finale maar het mag niet lukken. In de sprint voor de 3e plaats zit ik weer verkeerd(door vermoeidheid vooral) en dus is voor mij een 8e plaats het hoogst haalbare.

Niet een slechte wedstrijd. Het gevoel was erg goed. Nu heb ik echt rust want het is nodig. Het lichaam is leeg. Geen Giro voor mij. Ik kom pas weer in actie de 21 in Thuringen, Duitsland. Tot die tijd is het rusten en terug opbouwen. Ik rij wel 2 kermiskoersen in Belgie op de 12e in Olen en 16e in Arendonk.

26-06-2009: Morgen mag ik van start voor weer een NK. Een elk jaar terugkomende wedstrijd die toch speciaal is voor iedereen. Uiteindelijk zit er toch een trui aan vast die voor elke wielrenster of wielrenner iets betekend. Ik mocht hem jaren geleden een jaar dragen als heel klein meisje. Ik zou dat best nog wel eens een jaartje willen doen.

Maar eerst de wedstrijd. Morgen om 9 uur vertrekken 135 rensters voor 117 km door gemeente Heerlen en Landgraaf. De start is in het Centrum van Heerlen en de finishlijn is getrokken in het evenementenpark Megaland te Landgraaf. We rijden hierdoor 7.5 ronden met 2 klimmen. De eerste is kort en stijl de 2e iets langer maar ook minder stijl. Verder mogen we een groot aantal bochten verwachten.
Ik ben het parcours uiteraard gaan verkennen maar kan er niet echt iets van zeggen. Het lijkt iets te gemakkelijk, maar door alle bochten kan het toch erg selectief zijn. Ik ben er in iedergeval klaar voor.

16-06-2009: Meer dan een maand geleden dat ik de laatste keer schreef op mijn site. Slik..lang! Maar ik ben terug thuis. Gelukkig want het was toch wel een lange trip.

Tour de L'Aude; Zoals altijd afzien elke dag. Maar door mijn veel betere vorm dit jaar kwam ik er dit jaar wat gemakkelijker door. De start was slecht met vele tegenslagen in de proloog. Uiteindelijk moest ik zelfs bijna stoppen voor een auto op het parcours. Maar een slecht begin is altijd een teken van betere dingen. Zo werd ik gelijk 2e in de 1e etappe en mocht ik starten in de groene trui de volgende dag. Dat was een ploegentijdrit die we gewoon verplicht afwerkten.
Die dag daarna werd een dieptepunt in de L'aude. Ik zat geweldig geplaatst in de laatste kilometer toen een meisje van DSB de laatste bocht verkeerd inschatte. Een valpartij was niet te voorkomen. Zo vlogen we met 50+ tegen de grond. Ik tegen een paal. Het tandwiel van mijn kettig, ofwel de 53, maakte hierbij 4 grote gaten in mijn enkel. Ook mijn schouder, knie en hoofd werden niet gespaard.
Na een minuut of 10 ben ik dan toch nog over de finish gebold. De dagen hierna waren afzien. Het tandwiel had een zenuw geraakt en mijn enkel was eens zo dik.
Maar je moet en wil door. De dagen erna dus op mijn tanden gebeten. De rest van de week was helaas ook te zwaar voor mij nog echt mee te doen voor overwinningen. Die lagen in de eerste 4 dagen. Maar ik reed veel beter als het jaar ervoor en hield een goed gevoel over aan de week.

Dan een paar dagen herstellen. Eerst terug naar Italie en daar een dagje rusten. Samen met Stijn die naar Italie was gekomen een dag rondrijden in de Bergen van Bergamo. Dit keer in een auto!! Dan op naar Canada. Toch wat onderschat na de L'aude. De eerste dagen in Canada kon ik bijna nog niet fietsen van vermoeidheid. Toch op de dag van de wereldbeker voelde ik me terug in orde. Maar helaas lag dit parcours mij niet echt. Een klim van 2 km op een ronde van 10 km. Ook nog eens een klim waarbij je op de 23 en 25 moest rijden. Tot op 3 ronden van het einde (11 in totaal) kon ik mee. Daarna was het over en uit. Dit bleek over en uit te zijn voor vele dagen. Ik herstelde slecht. 2 dagen erna startte al de tour du Montreal. En ik heb er de rem op moeten gooien. Alleen meerijden tussen de wielen. Gelukkig was het vlak zodat ik nog kon sprintten. De 1e etappe mocht ik dan ook direct mee op het podium als 3e. Maar alle dagen was het hetzelfde. Proberen te herstellen tussen de wielen. Ik was verschrikkelijk vermoeid en pas de laatste dag voelde ik me terug goed en sterk. Die dag kwam ik dicht bij een overwinning maar moest ik Hanka Kupfernagel voor laten gaan. Spijtig!

De 2e etappekoers was 1000 km verder. Met bussen zijn we vervoerd om dan op Prins Edward Island nog 5 dagen te koersen. Ik was ondertussen weer terug mens en eenmaal aangekomen op het eiland had ik er weer zin in. Een prachtig eiland met mooie natuur en de meest vriendelijke mensen. Ook de organisatie was redelijk perfect. Een verademing na de week in Montreal!!
De 1e dag reed mijn team super sterk. Altijd in de aanval. Helaas kon ik in de sprint niet echt mijn plaats vinden en werd ik pas 5e.
De dag erna in de tijdrit over de Confederationbridge van 15 km lang voelde ik me echt goed. Helaas was de wind gedraaid tijdens de tijdrit en was de uitslag een beetje raar. Maar 25e was niet slecht als ik keek naar de andere tijdrijdsters uit mijn blok. De 2 dagen erna waren langere en zwaardere dagen. Ik werd 2 keer 3e.
De laatste dag was het alleen een criterium. Ik werd 8e na een koers waar ik bijna de hele tijd alleen voorop reed. Eerst alleen vooruit en later alleen op kop van het peloton om de kopgroep te beschermen waar 2 ploegmaatjes op zaten. Deze laatste dag voelde ik me echt geweldig sterk waardoor ik met een goed gevoel deze zware maand heb kunnen afsluiten. Nu RUSTEN en op naar het NK!

11-05-2009: Gisteren was het weeral een wereldbeker. Een heel zware wedstrijd waarin we steeds meer dan 12 km berop moeten rijden op een ronde van 33 km. Vorig jaar was mijn wedstrijd toen snel gedaan. Dit jaar voelde ik me wel wat beter. Maar al snel bleek op de fiets dat het mijn dag helemaal niet zou zijn. Mijn benen waren slecht en konden niet veel verdragen. Dus werd het werken voor mijn kopvrouw in de bergen. In de 3e ronde hebben we met het hele team voorbereidend werk gedaan zodat ze op de klim kon aanvallen. Toen ze dat dan ook deed ging bij ons het licht definitief uit en belandden we met de rest in het 2e peloton. Het lukte Fabiana helaas niet weg te komen, maar dat is het risico! Ik werd 31e.

Nu ben ik toch even een paar dagen thuis. Het blijkt dat ik in Canada niet alleen een wereldbeker ga rijden maar ook nog 2 korte etappe koersen. Een pittige tijd dus met ook nog de toer de L'aude erbij. Rusten is dus de boodschap!
Donderdag vlieg ik naar Carcassonne en vrijdag is de 1e etappe al van de L'aude!

05-05-2009: Er is een kleine verandering gekomen in mijn programma. Omdat ik goed presteer in de wereldbeker zal ik deze allemaal gaan rijden. Dus ook de wereldbeker in Montreal, Canada. Ik ga hierdoor een hele tijd van huis zijn.

10 mei Wereldbeker Bern
14-24 mei Etappewedstrijd tour de l'Aude
30 mei Wereldbeker Montréal

In de periodes tussen deze wedstrijden zal ik in Italie verblijven.
Klik hier om via facebook mij te kunnen blijven volgen als ik van huis ben!

Je moet natuurlijk wel zelf facebooker zijn!!!

04-05-2009: Het was wat stilletjes. Geen verslag van de Waalse pijl, geen nieuws. Maar de Pijl was de pijl. Ik deed wat ik moest doen, werken voor Fabiana. Ze reed een dijk van een koers. Maar in de finale kwam ze nog tekort. Ik zette haar af bij de cote d'ahin en reed rustig naar de finish. Dan was het eventjes echt rustig aan voor een week. Alleen extensieve duurtrainingen.

Gisteren stond ik dan weer aan de start. Een kermiskoers in Belgie. Ik rij ze niet veel. Maar het was leuk. Veel wind en we hebben er een mega zware rit van gemaakt. Direct uit de start alles op de kant. Draaien in een waaier met 9. Uiteindelijk is zelfs het hele peloton uit koers gehaald behalve dus de kop van 9 resnters. Ik voelde me eindelijk na 2 weken weer echt sterk en fris. In de laatste meters kom ik een cm tekort om te winnen. Beetje ontgoocheld toch wel. Maar ik sta er weer terug. Dat is het belangrijkste. Nu ga ik vertrekken naar Bern waar de volgende wereldbeker is. Een heel zware wedstrijd met heel veel bergop! 5 dagen daarna begint ook alweer de tour de L'aude. De langste en zwaarste etappekoers voor vrouwen. Ik hoop dan een klein beetje dat ik de wereldbeker in Canada ook mee kan pikken. Maar voorlopig ziet het daar niet naar uit.

Om mij te volgen de komende 3 weken raad ik iedereen aan op facebook te gaan en daar lid te worden van mijn fanclub. Ik zal daar verslagen op zetten van de komende tijd!

18-04-2009: Na 4 dagen van bankhangen, koffies drinken, met de honden wandelen maar vooral niet veek fietsen ging ik vandaag met de nationale selectie van start in Gelderland. Om zo de draad weer op te pakken. De wedstrijd verliep wat vreemd. In de beginfase ontsnapten 13 rensters. Ik zat in de 2e waaier maar door een valpartij kwam ik in de 3e terecht. Ik heb me niet echt moe gemaakt tot aan de heuvelzone waar ik mij eens van voor heb gezet. Maar echt iets forceren lukte niet. Dan in de finale is de kopgroep toch nog terug gepakt. Dan heb ik natuurlijk me weer kunnen opladen voor een sprint. Een 7e plaats was het voor mij. Een goede training.
De komende week ben ik te vinden in de ardennen waar ik terug mijn trainingen zal oppakken. EN waar ik toch van start zal gaan in de Waalse Pijl. Niet mijn keuze, maar soms heb je geen keuze ;-) Eerst nog 2 dagen genieten van weinig doen.

14-04-2009: Afgelopen weekend en paasmaandag waren de laatste 2 wedstrijden van mijn voorjaar. In Hoogeveen en omgeving werden 2 1.1 wedstrijden gereden en op maandag de 3e wereldbeker van 2009. Ook wel een beetje de Parijs Roubaix voor vrouwen genoemd.

Zaterdag stond ik aan de start van de 8 van Dwingelo. Mijn benen waren niet super en de snelheid in de wedstrijd lag behoorlijk hoog. Niemand kwam weg en uiteindelijk werd het een massaspurt. Ik werd 8e.
Maar mijn doel was enkel maandag. Dus de zaterdag ging ik alleen maar van start en draaide ik terug naar het hotel na 30 km.

De wereldbeker is altijd een lastige. In het Drenthse landschap liggen goed verborgen in de bossen eeuwenoude wegen. Het zijn geen echte kasseien zoals we ze kennen in Belgie. Nee het zijn honderden kleine stenen die een pad vormen. Daartussen veel zand. Iets speciaals dus.
Na 40 km was de eerste strook van 2 km. Om daar als een van de eersten op te kunnen draaien moet je eerst een kleine oorlog overwinnen. Ploegen maken treintjes voor hun kopvrouwen om ze voorin te houden. Ellebogen tegen elkaar, duwen en trekken zijn normaal. Maar door het goede werk van mijn ploeggenoten kon ik gemakkelijk bij de eersten de stenen op draaien.
Ook dit voor de 2e strook. Een strook van 3.5 km. Ook hier zat ik met de top 10 mee . Daar is het ontspannen rijden. Achter mij hoorde ik vloeken, gillen, vallen. De laatste strook van 3.5 was het verhaal weer hetzelfde. Deze strook was ook wel erg extreem met op sommige stukken veel los zand en op sommige stukken kon ik eigenlijk geen stenen ontdekken. Maar ik kwam er levend overheen zonder vallen of lekke banden.
Spijtig genoeg was het na deze strook gedaan met de stenen. In de finale was het dus vlak met 2 keer de beroemde vamberg. Een heel korte maar steile klim. Maar ook hier gebeurde het niet de 1e keer. In de straten van Hoogeveen met nog 20 km te gaan liet Liesbet de Vocht zien wat fietsen is. Ze reed solo een voorsprong bijeen van 45 sec. Maar met de laatste beklimming in zicht van de vamberg reed het peloton in 1 ruk het gat dicht. Daar zag Naomi Cantale haar kans samen met Teutenberg. Voor mij een teken mee te gaan. Maar na de Vam kwam alles terug. En ja dan gaan ze vliegen. Ik zat op mijn adem en moest passen. 2 rensters weg. Dan nog 2. De reactie van de leidster in het klassement, Vos, is dan het volgende. Ik kies nu wel mee te springen en moet echt diep gaan het gat naar haar toe te rijden. Eens bij elkaar met een stuk of 5 stokt het tempo en kunnen de 4 voorop weer wat verder weg lopen. En achteruit vertrekt de sterke Emma Johansson.
6 rensters weg dus. Het teken voor DSB en Highroad te gaan rijden. Ook Katey van ons doet nog alles om het gat dicht te krijgen. Maar het lukt net niet. Op de finish zijn ze nog 7 seconden voor. Emma wint voor Gunnewijk en Blaak. Ik sprint 3e en word dus 9e. Weer een top 10 in de wereldbeker!
Ik sta nu 7e in dit klassement.

Ik ben erg tevreden over mijn voorjaar. 14 wedstrijden en 12 top 10 plaatsen. 3 daarvan in de wereldbeker. Ik mag dus wel zeggen dat de aansluiting met de top een feit is. Nu is er natuurlijk een grote honger naar een top 3 plaats in deze wereldbeker of een grote overwinning in een 1.2 of 1.1!! Of zelfs in de wereldbeker

Nu heb ik een periode van wat rust. Ik rij wel zaterdag in Gelderland met het nationaal team. Maar veel trainingen zullen er niet afgewerkt worden. Daarna vertrek ik op een kleine stage waar ik weer eens goed basistrainingen kan doen om me goed voor te bereiden op de wereldbeker in Bern en op de tour de l'aude!

06-04-2009: Het zit erop. Mijn hoofddoel van het voorjaar. De mooiste koers van alle koersen. De ronde van vlaanderen. Elk jaar deed ik al ietsje beter. Maar dit jaar was het top. Een 5e plaats!!

Achter de ronde stond bij mij dit jaar een groot uitroepteken! Hier wilde ik goed zijn en ik keek er enorm naar uit. De afgelopen weken stond dan ook alles in het teken van deze dag. Wel met kleine tegenslagen als mijn knieblessure en een blaasontsteking. Maar alles was in orde zondag en ik stond er! Klaar om ervoor te gaan.
De wedstrijd was dit jaar langer. Dit pakte naar mijn mening niet goed uit. De koers werd hierdoor een trage koers omdat het nieuwe stuk te gemakkelijk was. Het eerste stuk met de Molenberg, Mater en Wolvenberg was hierdoor niet meer echt gevaarlijk. Ik heb me rustig gehouden tot aan de echte heuvelzone. Ook hier was het wachten, wachten en wachten. Iedereen wist het, op de kapelmuur van Gerardsbergen gaat het koers zijn. En het was zo. Op de veste richting kapelmuur brak het peloton direct in stukken. Ik draaide nog net met het eerste groepje de muur op. Op de muur was het ieder voor zich zoals altijd. Duizende mensen riepen ons daar omhoog. Vai vai vai hoorde ik Italianen roepen die mijn outfit heel waarschijnlijk herkenden. Bovenop gekomen, vol de afdaling in, zag ik dat ik in de 2e groep zat. 4 rensters, Vos, Cooke, Cantele en Johansson, zaten iets voor. Bij mij 4 Cervelo rensters die dus de slag hadden gemist. Voor mij was dat natuurlijk heel goed. Ze reden met 4 het gat dicht naar de 4 net voor de kasseien van de bosberg. Hier ging Vos direct door. Ik moest hier wel even passen. Bovenop waren achter Vos nog 10 rensters mee. En wij er juist achter. Met alles wat we nog in onze benen hadden zijn we dan in de achtervolging gegaan. Met nog 5 km te gaan konden we de aansluiting maken. Vosje reed nog wel 15 seconden voor. Maar Cervelo deed er alles aan op het gat te dichten. Met Wild was er toch een kandidaat voor de overwinning. Ik heb me tussen de wielen gezet en geprobeerd te herstellen. Ik zag dat Teutenberg erbij was. De beste sprintster van het vrouwenpeloton en in vorm. Ik zag Wild en Cooke. Veel sprinters dus. Met nog maar 1.5 km te gaan werd Vos pas teruggepakt. Helaas voor haar. Direct werd de sprint voorbereid voor Wild en dus geen ontsnappen meer aan. In de sprint heb ik alles gegeven met als resultaat een 5e plaats. Iets waar ik van tevoren al voor zou hebben getekend.
Teutenberg was de snelste voor Wild, Johansson, Cooke en mij.

Op het moment sta ik 7e in het klassement voor de wereldbeker. Maandag is de volgende wedstrijd voor dit klassement. In Drenthe. Een beetje de Parijs Roubaix voor vrouwen. Niet echt mijn ding maar met mijn motivatie zal ik vast ver komen.

Maandag reed ik nog in Dottignijs waar ik als 6e over de finish kwam na een heel zware wedstrijd.

31-03-2009: BACK HOME!! Na 16 dagen ben ik weer terug thuis! Na 2 weken trainen met 4 koersen daarin is een beetje rust iets waar ik aan toe ben.

We begonnen in Castagneto Carducci, Toscane met een week intensief trainen. Na mijn 2 weken wat mindere trainingen wel even op de tanden bijten. Maar al snel ging het beter. Mijn knie heeft zich al die tijd ook rustig gehouden. Het goede weer zal hier ook wel voor iets tussen gezeten hebben.
Het 1e weekend reed ik 3 wedstrijden. Vrijdag ging het er direct op. Het Cervelo team was de baas en deed wat ze wilden die dag. Op de 1e klim reden 7 vrouwen weg. Voor mij ging het iets te hard. Ik kwam in de 1e achtervolgende groep terecht met nog 10 meisjes. Helaas wilde niemand mee werken. De achterstand werd al heel snel veel te groot. Ik ben toch blijven rijden. Uiteidelijk ook een goed training.
Uiteindelijk werd ik 9e deze eerste dag.

De 2e dag lag me beter. Al voelde ik me nog wel vermoeid van al het werk van de dag ervoor. Op de klim die we 3 keer deden voelde ik me wel heel goed. Kirsten Wild reed bijna de hele wedstrijd alleen vooruit. Mijn ploeggenoten reden kilometers op kop voor mij om het gat kleiner te maken. De 2e keer op de klim werd er aangevallen. We reden weg met ongeveer 12 rensters maar een paar toppers misten deze slag en reden het uitgedunde peloton terug!
Dan was het flexpoint die het heft in handen nam en de achterstand nog verder verkleinde naar 25 seconden. Uiteindelijk op de klim laat iedereen Duster(ploeggenoot van Wild) ontsnappen. Ze redde het voor de rest. Ik zelf verbaas mezelf maar weer eens door als 4e te finishen bergop!! De vorm is dus nog uitstekend!!

De laatste dag is het niet meer super en ik besluit me in het peloton te zetten. Een grote groep rijdt weg op de klim en blijft ook weg. Ik zelf finish in de grote groep en word ongeveer 30e!

Dan verblijven we nog een week in Toscane. De 2e week word ik een beetje ziek. Maar het is denk ik meer vermoeidheid geweest van 3 dagen hard koersen. Ik besluit goed te rusten omdat zondag de 1e wereldbeker van het jaar op het programma staat!! De trofeo Binda is 1 van de zwaarste. Met 2x 1 km klimmen. 2x6 km klimmen en 3x 3 km klimmen moeten veel hoogtemeters overwonnen worden. Het weer was bar en bar slecht. De regen viel met liters tegelijk uit de hemel. Niet mijn weer dus! Voor wie mij ondertussen kent weet dat ik en regen niet samen gaat. En ik raak teveel afgekoeld en ik ben gewoon bang voor valpartijen. Het was dus vooral een mentale strijd. Toch lukte het aardig. Door de koude reed ik slechter dan ik normaal zou doen en had ik het af en toe slecht op de klimmen. In de afdalingen moest ik wat gaten laten. Maar uiteindelijk overwon ik de meeste angsten en reed ik naar een 10e plaats. Voor de overwinning reed ik nooit. Vos en Johanssen waren veruit de besten in koers en Vos klopte Emma op de meet in de sprint. Maar een 10e voor mij in dit weer was ook een kleine overwinning. Op mezelf!! Op naar de ronde!!!!!!!!